Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2008

Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά - Αγγελική Βαρελά

Δεν είμαι από τα άτομα που σχεδίαζαν ή ονειρεύονταν να γίνουν συγγραφείς. Δεν υπήρχε τέτοια σκέψη στο μυαλό μου. Δασκάλα ήθελα από πολύ μικρή να γίνω, δασκάλα έγινα. Οι σπουδές που έκανα στη συνέχεια σχετικές με τα παιδαγωγικά ήταν, για να μπορώ να είμαι πιο συνεπής στο επάγγελμά μου. Το πρώτο μου βιβλίο ήταν θεωρητικό και αφορούσε στη διαπολιτισμική εκπαίδευση.


Το 2002 με παρότρυναν οι δικοί μου να στείλω μια από τις ιστορίες που έλεγα μέσα στην τάξη σε εκδοτικό οίκο. Ήμουν πολύ τυχερή γιατί το δέχτηκαν αμέσως. Το πρώτο μου λογοτεχνικό βιβλίο «Το Α του Άγγελου» απευθυνόταν σε μικρά παιδιά και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Λιβάνη. Η χαρά μου θυμάμαι ήταν μεγάλη, αλλά δεν ήξερα αν πρέπει να συνεχίσω. Η έκδοση του βιβλίου δε σήμαινε αναγκαστικά ότι είχα ικανότητες. Όλοι ξέρουμε ότι οι εκδοτικοί οίκοι έχουν τα δικά τους κριτήρια. Ήθελα τη γνώμη ειδικών και ένα τρόπο έβλεπα να την έχω. Το διαγωνισμό της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. Έστειλα λοιπόν ένα μυθιστόρημα που είχε τον τίτλο Ο Αόρατος Πολ, ελπίζοντας σε μια ρεαλιστική κριτική. Είχα ακούσει ότι όλα τα κείμενα που στέλνονται κρίνονται και παίρνουν παρατηρήσεις από πρόσωπα που έχουν ιστορία στον χώρο αυτό. Εκεί στόχευα, δεν περίμενα διάκριση. Ήθελα να ξέρω αν πρέπει να συνεχίσω να γράφω ή όχι. Ο Αόρατος Πολ πήρε το βραβείο εκείνη τη χρονιά.



Αθλοθέτης του διαγωνισμού ήταν οι εκδόσεις Ψυχογιός, είχα λοιπόν την υποχρέωση να εκδώσω το βιβλίο μου εκεί. Έτσι βρέθηκα στις εκδόσεις αυτές και αισθάνομαι πολύ τυχερη γιαυτό.
Συμμετείχα ακόμα μια φορά στο διαγωνισμό. Το βιβλίο μου με τίτλο Μια καρφίτσα και δυο αυτοκίνητα βραβεύτηκε επίσης. Στο μεταξύ η συνεργασία μου με τον Ψυχογιό έφερε κι άλλα βιβλία.



Θέλω λοιπόν να αφιερώσω τη σημερινή μου ανάρτηση στη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά αφού ότι με τη δική της ενθάρρυνση συνέχισα να γράφω. Πρέπει να ομολογήσω ότι μέσα από το γράψιμο και μέσα από την εκδοση των βιβλίων πήρα πολλές χαρές.


Η Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά από το 1955 έχει προσφέρει πάρα πολλλά στην παιδική λογοτεχνία . Τόσο με τους ετήσιους διαγωνισμούς όσο και με τις υπόλοιπες δραστηριότητες συνέβαλε ώστε το παιδικό βιβλίο να αποκτήσει μια καθαρά ελληνική ταυτότητα. Πολλοί από τους μεγάλους έλληνες συγγραφείς ξεπήδησαν μέσα από εκείνη. Σήμερα με την εθελοντική εργασία των μελών της αγωνίζεται να κρατήσει την ποιότητα του παιδικού βιβλίου όσο το δυνατόν ψηλότερα.

Για πολλά χρόνια ψυχή της συντροφιάς υπήρξε η αείμνηστος Τατιάνα Σταύρου. Τη σκυτάλη στη συνέχεια πήρε η αγαπημένη πολλών παιδιών Αγγελική Βαρελά.

Εφόσον έγινα και εγώ μέλος, γνώρισα καλά την Αγγελική Βαρελά, την οποία μέχρι τότε ήξερα μόνο μέσα από τα βιβλία της και αισθάνομαι υπερήφανη που με τιμά πλέον με τη φιλία της. Θαυμάζω τα βιβλία της, θαυμάζω τις γνώσεις της, την γλυκύτητα και την ηρεμία της αλλά δύο στοιχεία του χαρακτήρα της με αφήνουν άφωνη: η αγάπη της για αυτό που κάνει και η ενεργητικότητά της. Φέτος η Αγγελική Βαρελά, λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων αναγκάζεται να αφήσει τη θέση του προέδρου στο διοικητικό συμβούλιο της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. Εγώ όμως ξέρω ότι ποτέ δεν θα αφήσει τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά. Ξέρω ότι θα κάνει ότι μπορεί από άλλη θέση.
Της εύχομαι δύναμη, οικογενειακή και προσωπική ευτυχία και δημιουργικότητα.


Εύχομαι επίσης καλή επιτυχία στο νέο διοικητικό συμβούλιο που προέκυψε από τις αρχαιρεσίες των τελευταίων ημερών με την ευχή να συνεχίσουν επάξια το έργο που παρέλαβαν.

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται

Τα σχολεία άνοιξαν για τα καλά. Τετρακόσια πενήντα παιδιά έφτασαν στο σχολικό συγκρότημα όπου εργάζομαι σα διευθύντρια, φορτωμένα με εικόνες καλοκαιρινές. Το καθένα θέλει να καταθέσει τις εντυπώσεις του, τα βιώματά του, τις ανησυχίες του.

- Να τις γράψετε, τους είπαν οι δάσκαλοι .
Πήραν εκείνα μολύβι και χαρτί και εκτονώθηκαν (ο λόγος το λέει ότι εκτονώθηκαν).

Η Τάνια είναι 7 χρονών. Πέρυσι έμαθε να γράφει και να διαβάζει. Φέτος πηγαίνει στη δευτέρα δημοτικού. Ήρθε σήμερα στο γραφείο και μου χάρισε το κείμενο που έγραψε στην τάξη της.
Δεν θέλω να κάνω σχόλια, θα ήθελα να τα κάνετε εσείς λαμβάνοντας υπόψην την ηλικία. Δυστυχώς είχε γράψει με μολύβι, άρα δεν μπορώ να το σκανάρω για να δείτε ένα άψογο και ορθογραφημένο γραπτό. Εγώ της εύχομαι να ζει πάντα συναρπαστικά καλοκαίρια που θα την κάνουν να αισθάνεται κυρία της θάλασσας και θα της εξασφαλίζουν μαγικούς τρόπους έκφρασης και δημιουργικότητας.


Μια γοργόνα στα νερά

Μια μέρα ήμουν στη θάλασσα και κάπoια στιγμή, όταν έκανα βουτιά, βρήκα λέπια από γοργόνα.
Ακολούθησα τα κύματα και πάνω σε 'εναν βράχο είδα μια γοργόνα. Ήταν πανέμορφη με ξανθά μαλλιά, μια χρυσή ουρά και με κοιτούσε παράξενα. Ξαφνικά ένοιωσα τα πόδια μου να ενώνονται, τα κοίταξα και δεν υπήρχαν! Eίχα αποκτήσει ουρά γοργόνας!!!
Πήγα κοντά της και τη ρώτησα πώς τη λένε. Μου είπε Σίλια και χαμογέλασε. Με ξενάγησε στο βυθό της θάλασσας, στο δάσος με τα κοράλια, στην πανέμορφη σπηλιά και σε άλλα πολλά μέρη. Μου έδειξε το καινούριο μου γοργονόσπιτο. Για κρεβάτι είχε ένα φύλλο και για μαξιλάρι ένα πέταλο.
Από τότε μένω μόνιμα εκεί.


Τάνια Αντωνιάδου

Τάξη:Β1