Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Με τα παιδιά του Δήμου Αργιθέας

Ναι, υπάρχουν  άνθρωποι που νοιάζονται για τα παιδιά.

Η ιδέα ήταν του δημάρχου Αργιθέας κ. Λάμπρου Τσιβόλα. Όλα κι όλα τα δημοτικά σχολεία στο Δήμο Αργιθέας είναι 3. Μονοθέσια και τα τρία.
 Δημοτικό σχολέιο Πετρωτού: 2 παιδιά.
Δημοτικό σχολείο Αθηρού: 7 παιδιά.
Δημοτικό σχολείο Αργυρίου: 6 παιδιά.
Τα υπόλοιπα παιδιά (υπήρξαν περίοδοι που η περιοχή έσφιζε από ζωή) ακολούθησαν τους γονείς τους στις πόλεις για ένα καλύτερο μέλλον. Ορεινός τόπος, άγονος, δυσπρόσιτος αλλά με πολλές, πάρα πολλές φυσικές ομορφιές και με ζεστούς ανθρώπους.


Η ιδέα λοιπόν ήταν του δημάρχου και βρήκε σύμφωνους τους τρεις δασκάλους. Αποφάσισαν να συγκεντρώσουν τα παιδιά στα σύνορα ν. Καρδίτσας με ν. Άρτας, εκεί όπου ο Αχελώος χωρίζει τους δυο νομούς και να με καλέσουν σε μια συνάντηση. Δούλεψαν οι δάσκαλοι πάνω σε κάποια λογοτεχνικά βιβλία μου με στόχο να φέρουν τα παιδιά (αυτά τα λίγα παιδιά) κοντά στη λογοτεχνία.



Η μεταφορά έγινε συνοδεία αστυνομικού οχήματος για την ασφάλεια των παιδιών και σύμφωνα με όσα προβλέπονται για τέτοιες περιπτώσεις.
Η επίσκεψη ήταν μια καλή αφορμή για διαθεματική μάθηση. Η ιστορία παρούσα αφού είδαν το παλιό τελωνείο από την εποχή που στο σημείο αυτό βρισκόταν τα σύνορα του οθωμανικού με το ελληνικό κράτος, μίλησαν για τη μονή Σέλτσου που βρίσκεται εκεί κοντά, για τη θυσία των Σουλιωτισσών. Τα απομεινάρια της θρυλικής γέφυρας (η γέφυρα του Κοράκου ήταν η μεγαλύτερη μονότοξη γέφυρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο) έφεραν τη συζήτηση στον εμφύλιο (τότε ανατινάχτηκε) αλλά και την ανάγκη αναστύλωσης.

Χωματουργικές εργασίες που γινόταν εκείνη τη στιγμή κάπου παρακάτω άλλαξαν για λίγες ώρες το χρώμα των νερών του ποταμού που παλιά ονομαζόταν Άσπρος (από τους αφρούς που σχημάτιζε η ορμή του). Κι ο δήμαρχος με τους δασκάλους δεν έχασαν καιρό. Η περιβαλλοντική αλλοίωση του περιβάλοντος, οι κίνδυνοι από τη ρύπανση του νερού μπήκε στη συζήτηση.
Απορίας άξιον οι γνώσεις των παιδιών, η ετοιμότητα, οι ανησυχίες, τα όνειρα. Αυτών των παιδιών που μεγαλώνουν χωρίς την παρουσία συνομηλίκων (τα μαζεύουν κάθε μέρα από διαφορετικά χωριά και διαφορετικούς συνοικισμούς).  Απορίας άξιον η δύναμη των εκπαιδευτικών που ζουν απομονωμένοι, μακριά από τις οικογένειές τους.
Βρήκα κι εγώ την ευκαιρία κι αφού παρακολούθησα τη δραματοποίηση ενός βιβλίου μου, τις εργασίες που ετοίμασαν με αφορμή ένα άλλο κι αφού μιλήσαμε γενικά για τη λογοτεχνία (κι άλλα θέματα που έφερε η στιγμή, όπως η ενασχόληση με την τηλεόραση και το διαδίκτυο) πήρα την αφόρμηση από τα νερά του ποταμού και τους διάβασα το βιβλίο "Η Βασιλική  και η νεράιδα του νερού". Είδαμε βιντεάκια που αφορούσαν στον κύκλο του νερού, τη δύναμη, τις ωφέλειες αλλά και την υποχρέωσή μας να το προσέχουμε, ακούσαμε σχετικά τραγούδια.
Το δώρο μου: από ένα βιβλίο στο κάθε παιδί, να το πάρουν στο σπίτι τους να αντικαταστήσει τους φίλους που λείπουν.
Αργότερα στρώθηκε τραπέζι. Παιδιά, γονείς, δάσκαλοι, δημοτικές αρχές, όλοι μια παρέα.
 Ένα πανηγύρι, ίδιο με τα άλλα πανηγύρια των Αργιθεατών που αυτή τη φορά δεν έγινε στο όνομα κάποιου Αγίου, αλλά στο όνομα της λογοτεχνίας. Η φύση στα καλύτερά της και τα παιδιά έστησαν χορό και δεν τέλειωναν τα παιχνίδια.


Και δεν ήθελα να φύγω από τη γη όπου γεννήθηκα (το χωριό μου ανήκει στο Δήμο Αργιθέας), από τη γη των προγόνων μου,  το μέρος από όπου με πήραν παλιά οι γονείς μου ώστε να μου προσφέρουν κάτι διαφορετικό. Μα και εκείνοι όπως κι εγώ την κουβαλήσαμε μαζί μας αυτή τη γη, την ξεχασμένη εδώ και δεκαετίες από το κράτος, όπου και να πήγαμε.

Το είπα στα παιδιά. Εδώ είναι οι ρίζες σας. Σ' αυτές πατάτε γερα. Δυνατές ρίζες σημαίνει δυνατά φτερά. Αυτές θα σας δώσουν τη δύναμη να πετάξετε, να απλώσετε τα όνειρά σας. Η γη  ετούτη θα είναι πάντα, όπου και να βρεθείτε, το σημείο αναφοράς σας. Γιαυτό κοιτάξτε τώρα γύρω, και πίσω και δίπλα. Κοιτάξτε καλά, προσεκτικά. Μαζέψτε όσα εφόδια μπορείτε τώρα. Μ' αυτά θα προχωρήσετε.


-Να μας ξανάρθεις. Η ζεστή πρόσκληση της γριούλας που κρατά ένα καφενεδάκι στη μέση του πουθενά.
-Εδώ είμαι κι εγώ, κι ο δήμαρχος που άφησε τη ζωή του στην πόλη για να προσφέρει κι άλλοι πολλοί που νοιάζονται, τη βεβαίωσα. Γιατί εκεί είμαι πάντα. Αυτή είναι η αλήθεια.


Χαράχτηκαν μέσα μου  τα λόγια , οι αγκαλιές, το ζεστό βλέμμα μικρών κα μεγάλων, η δίψα για κάτι διαφορετικό. Χαράχτηκε το βλέμμα τους, η υπόσχεσή των παιδιών να βάλουν τη λογοτεχνία στη ζωή τους.

Φέτος τα ταξίδια μου με τα βιβλία με πήγαν σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, σε νησιά, στον απόδημο ελληνισμό της Γερμανίας. Δυνατές συγκινήσεις παντού μα  ετούτη η επαφή δεν είχε σύγκριση.
Στο πρόσωπο ετούτων των παιδιών είδα την Ελλάδα που αγωνίζεται και επιμένει να αγωνίζεται με διαφορετικούς τρόπους να σταθεί όρθια. (Οι άνθρωποι της Αργιθέας αγωνίζονταν και πριν την οικονομική κρίση, πάντα με το χαμόγελο, το τραγούδι στα χείλια, την αισιοδοξία.)
Είδα τον εαυτό μου, τους γονείς μου, ανθρώπους που αγάπησα, ανθρώπους που όρισαν τη ζωή και την πορεία μου. 
Και είδα τις οφειλές μου που δεν τελειώνουν με μια τόσο μικρή προσφορά


Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Με 6 κλικ

Κυκλοφόρησε 22-9-2016


Απόψεις- Κριτικές


Κώστας Κούλης Noizy.gr 30-12-2016
Με έξι κλικ
Γιώτα Φώτου
Εκδόσεις Ψυχογιός
   Η Μαίρη Ζαρακοβίτη, η γκουρού μας στη στήλη των βιβλιοκριτικών, μου έδωσε δυο-τρία βιβλία να τσεκάρω… Ανάμεσά του κι αυτό. Διάβασα το μισό βιβλίο από το σπίτι ως τη δουλειά και έριξα και μισή ντουζίνα κατάρες που το ξέχασα στο γραφείο και θα έπρεπε να περιμένω μία ολόκληρη μέρα για να το ξαναπιάσω στα χέρια μου. Η υπέροχη ιστορία δύο παιδιών που θα πήγαιναν πρώτη γυμνασίου με ξετρέλανε! Ο τρόπος που αποδόθηκε η μαγεία της αρχής της εφηβείας, η τεχνοτροπία της κυρίας Φώτου στο γράψιμο και στην απεικόνιση χαρακτήρων, με κάνουν να θέλω διακαώς να τη φιλοξενήσουμε στο περιοδικό. Από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα μέσα στο 2016 και ένα από τα καλύτερα που έχω διαβάσει ποτέ μου!

   Η Βίβιαν τελειώνει το δημοτικό σε ένα πανάκριβο ιδιωτικό σχολείο, ίσως το καλύτερο της χώρας και είναι μάλιστα υποδειγματική μαθήτρια. Πέρα από τις δεξιότητές στα μαθήματα, είναι εξαιρετικό δείγμα κολυμβήτριας, ενώ έχει και μία ιδιαίτερη κλίση στη φωτογραφία. Όμορφη, δυναμική και οξυδερκής, έχει καταφέρει να κάνει τα διαφορά, ακόμα και μέσα στην ελίτ, την οποία βιώνει καθημερινά. Ετοιμάζεται όλο χαρά να υποδεχθεί τη μετάβασή της στο γυμνάσιο, μέσα από τη θαλπωρή της μονοκατοικίας στην Κηφισιά, στην οποία διαμένει, όταν, σαν κατραπακιά, έρχεται η είδηση ότι θα πρέπει να φύγει… Η οικογένειά της, χτυπημένη από την κρίση, πουλάει όπως και ό,τι μπορεί για να ξελασπώσει. Το Καλοχώρι, το χωριό του πατέρα της, είναι η μόνη λύση. Το κορίτσι δεν μπορεί να πιστέψει ότι δεν θα ξαναδεί τους φίλου του, δεν μπορεί με τίποτα να δεχτεί ότι θα φύγει από το σχολείο του, για να πάει κάπου που δεν γνωρίζει κανέναν και τίποτα… Η κατήφεια στα «καλύτερά της»…

   Η άφιξη στο χωριό είναι η αρχή του εφιάλτη της. Δημόσιο σχολείο, ένα σπιτάκι τόσο δα, κόσμος που μάλλον την κοιτάει με μισό μάτι και συμμαθητές που ούτε καν αυτό το μισό διατίθενται να διαθέσουν… Η Βίβιαν προσπαθεί να ανοίξει ένα παράθυρο προς το παλιό της περιβάλλον, συνομιλώντας διαδικτυακά με την κολλητή της, αλλά φευ… Το χωριό και τα παιδιά που συναντά της φαίνονται μάλλον από άλλο πλανήτη.

   Ο Στέργιος είναι ένα από τα παιδιά του χωριού. Έξυπνος, επιμελής, φιλότιμος και με όραμα, ο πιτσιρικάς βοηθά όσο μπορεί τους γονείς του στα χωράφια, είναι από τους καλούς μαθητές και βγάζει εκπληκτικές φωτογραφίες. Χαίρει εκτίμησης μικρών και μεγάλων και δεν λέει ποτέ όχι. Όταν η πρωτευουσιάνα έρχεται στο χωριό, περνάει μια βόλτα από το σπίτι της για τα καλωσορίσματα, κατόπιν σχετικών παραινέσεων των δικών του, φεύγει όμως με πικρή γεύση στο στόμα μια και η εν λόγω είναι σνομπαρία. Τη στόλισε όμως και κείνος όπως έπρεπε. Της είπε μερικά πολύ έξυπνα «φωνήεντα» και η μέλλουσα συμμαθήτριά του έμεινε να το σκέφτεται… Η Βίβιαν πάλι δεν το ήθελε να ακουστεί σνομπ. Το γεγονός ότι άφησε πίσω της όλα όσα αγαπούσε, την έκανε να συμπεριφέρεται περίεργα, παρά τη θέλησή της να μην το κάνει. Ενώ ήθελε πολύ να ανήκει στην παρέα, της έβγαινε αυθόρμητα το ανάποδο. Τα πράγματα δεν δείχνουν ότι θα πάνε καλά, ποιος όμως μπορεί να τα βάλει με το χαμόγελο, το πείσμα και το πάθος των παιδιών; Ακριβώς… Κανείς.
Λίγα λόγια για τη συγγραφέαΗ ΓΙΩΤΑ ΦΩΤΟΥ γεννήθηκε στο Δροσάτο Καρδίτσας και μεγάλωσε στη Λάρισα, όπου σπούδασε αρχικά στην Παιδαγωγική Ακαδημία. Στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές της στο ΑΠΘ και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Εργάστηκε ως Σχολική Σύμβουλος στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Είναι παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν πέντε μυθιστορήματά της για ενηλίκους, καθώς και δώδεκα βιβλία της για παιδιά.
   Τι να πω… Συγκινήθηκα παρά πολύ διαβάζοντας. Ο τρόπος που γράφει η κυρία Φώτου είναι εκπληκτικός. Γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα μας το πώς μπορεί να μεταφερθεί στο χαρτί η παιδική μεγαλοσύνη. Είναι ένα βιβλίο που θα ήταν καλό να διαβάσουν όλοι οι γονείς και όλα τα παιδιά, θα ήταν πρώτης τάξης υλικό για ταινία, είναι ένα μπουκέτο το οποίο ανεπιφύλακτα προτείνω στα παιδιά όλων των ηλικιών. Κάπως έτσι δουλεύει η παιδική καρδιά, σωστά; Κάπως έτσι εξωτερικεύεται η παιδική αφέλεια, μόνο και μόνο για να κάνει εμάς τους «μεγάλους» να φαινόμαστε ακόμα πιο χαζοί στα μάτια των παιδιών.

   Η ιστορία έχει, φυσικά, καλό τέλος και τα παιδιά πορεύονται χέρι-χέρι, πέρα από εποχές, κρίσεις, φαντάσματα του παρελθόντος ή ακόμα και του μέλλοντος. Σημασία έχει τι κουβαλάς και που θέλεις να το πας. Τα υπόλοιπα είναι – μάλλον – μιζέριες. Μπράβο και πάλι μπράβο στη συγγραφέα.

Κώστας Κούλης



Χρυσάνθη Τσιαμπαλή  http://tsiambali.blogspot.gr/2016/11/6.html  18-11-2016

H ζωή της δωδεκάχρονης Βίβιαν θα αλλάξει ολοκληρωτικά μετά τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα του πατέρα της. Η οικογένειά της εγκαταλείπει την ιδιαίτερα άνετη ζωή τους στην Αθήνα και μετακομίζει σε ένα άγνωστο για τη Βίβιαν χωριό. Ο κόσμος της καταρρέει.
Την ίδια στιγμή ο συνομήλικός της Στέργιος ζει μια διαφορετική ζωή στο χωριό, δίπλα στη φύση. Διαφορετική, αν και όχι εντελώς απαλλαγμένη από το άγχος των οικονομικών δυσκολιών που ταλαιπωρούν και τους κατοίκους της υπαίθρου.
Η γνωριμία τους δεν θα ενθουσιάσει κανέναν από τους δύο. Η Βίβιαν κλεισμένη ερμητικά στον εαυτό της αρνείται να δεχθεί τη νέα κατάσταση στη ζωή της και βλέπει μονάχα όσα τη χωρίζουν από τα παιδιά του χωριού και βέβαια από τον Στέργιο. Εκείνος από την πλευρά του βλέπει στο πρόσωπό της όσα εκείνη τού επιτρέπει να δει: μια ωραία μεν, αλλά ψηλομύτα και ξινή Αθηναία. Σχετικά σύντομα ωστόσο θα αποδειχθεί πως όσα τους ενώνουν είναι πολύ πιο βαθιά και ουσιαστικά από όσο θα μπορούσαν να φανταστούν.

Κομβική θέση στο μυθιστόρημα έχει η ενασχόληση των παιδιών με τη φωτογραφία αλλά και ένα ζηλευτό κτήμα με ροδιές. Η εκπληκτική θέα προς το κτήμα που έχει από το παράθυρό της η Βίβιαν, θα την οδηγήσει σταδιακά και στη διαφορετική θέαση του δικού της κόσμου.

Η συγγραφέας δεν επιλέγει τη γραμμική αφήγηση στην ιστορία της. Παίζοντας με τα κλικ του φωτογραφικού φακού, εναλλάσσει την εστίαση της αφήγησή της από τη Βίβιαν στον Στέργιο, φωτίζοντας τη διαφορετική οπτική τους για τα ίδια γεγονότα. Κατ΄αυτόν τον τρόπο τα συναισθήματα  των ηρώων  φανερώνονται ανάγλυφα,  αφού  ο  αναγνώστης τα προσλαμβάνει από την οπτική γωνία του ίδιου του φορέα τους.
Στο 6ο κλικ ωστόσο τα πράγματα θα αλλάξουν...

Με 6 κλικ του φωτογραφικού φακού στον καμβά της φύσης και με την αδιαμφισβήτητη μυθοπλαστική της ικανότητα, η Γιώτα Φώτου αποτυπώνει συναισθήματα, εικόνες και καταστάσεις με τρόπο γλαφυρό εστιάζοντας ταυτόχρονα σε περισσότερα από ένα ζητήματα.
Με ρεαλισμό μεταφέρει τη συντριβή και τον θυμό του κοριτσιού που απρόσμενα βλέπει τη ζωή του να αλλάζει.  Στο πρόσωπο της Βίβιαν ωστόσο, ο αναγνώστης μπορεί να διακρίνει όχι μονάχα τη νεαρή έφηβη που στερείται την άνετη διαβίωσή της, αλλά κάθε άνθρωπο που η ζωή τού επιβάλλει, χωρίς κανένα δικαίωμα επιλογής, να εγκαταλείψει ό,τι αγαπά και ό,τι νιώθει πως τον προσδιορίζει.
Μεταφέρει επιπλέον την αγωνία και τον αγώνα εκείνων που, ενώ οι επιλογές τους έμοιαζαν ασφαλείς, τούς άφησαν τελικά μετέωρους και τούς ανάγκασαν να πάρουν αποφάσεις με γνώμονα την ίδια την επιβίωση.
Μεταφέρει τις αγωνίες των ανθρώπων της υπαίθρου για τους οποίους η καλλιέργεια της γης είναι ο τρόπος τους να ζήσουν.
Αλλά κυρίως αποτυπώνει τις λεπτές διεργασίες που συντελούνται στις ψυχές δυο εφήβων που έρχονται αντιμέτωποι με τα απρόσμενα παιχνίδια της ζωής από τη μια και με τα δικά τους πρωτόγνωρα συναισθήματα από την άλλη, σε μια χρονική περίοδο που προσπαθούν έτσι και αλλιώς να ορίσουν τον εαυτό τους στον κόσμο. Και πώς θα μπορούσαν να τον ορίσουν μακριά από τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα;

Η Γιώτα Φώτου γράφει για άλλη μια φορά ένα πρωτότυπο και άρτιο μυθιστόρημα, με γρήγορη πλοκή και ολοζώντανους χαρακτήρες που διαβάζεται απνευστί. Ένα βιβλίο, ύμνο στη φύση, η οποία οδηγεί στην ψυχική ανάταση, θρέφει με τους καρπούς της το σώμα και καταφέρνει τελικά να ενώσει δυο παιδιά από φαινομενικά εντελώς διαφορετικούς κόσμους.
http://www.thinkfree.gr/fotou-psichogios-ardjanidou/  Έλενα Αρτζανίδου 15-11-2016
 ΜΕ 6 ΚΛΙΚ», Γιώτα Φώτου, εκδ.Ψυχογιός Τι γίνεται όταν στην όμορφη ζωή μιας έφηβης όλα ανατρέπονται;
Τι γίνεται όταν νιώθει εγκλωβισμένη σε έναν τόπο που δεν έχει επιλέξει να ζήσει;
Τι γίνεται όταν ο έρωτας της χτυπήσει την πόρτα;
Πόσο ίδιοι και πόσο διαφορετικοί μπορεί να είναι οι συνομήλικοι της εκεί στην άγνωστη επαρχία;
 Σε αυτά και σε άλλα πολλά αναφέρεται, όπως η ψυχική κατάσταση μιας έφηβης, ο αποχωρισμός φίλων, η  δυσκολία ένταξης στο νέο περιβάλλον και παράλληλα η διάθεση δημιουργίας νέων φίλων, η καθημερινότητα σε ένα μεγάλο χωριό, οι εργασίες, η υποστήριξη των αδυνάτων,  το νέο εφηβικό μυθιστόρημα της Γιώτας Φώτου.
Ευρηματική η συγγραφέας, όπως και σε άλλα βιβλία της, από το εξώφυλλο μας καλεί να ανακαλύψουμε τα έξι κλικ. Σε κάθε κλικ της ζωής της ηρωίδας, της Βίβιαν, ο αναγνώστης βρίσκεται μπροστά σε άλλο φωτογραφικό πλάνο. Ένα πλάνο με έντονα και ποικίλα κάθε φορά συναισθήματα και αποκαλύψεις.
Κλικ όταν της ανακοινώνεται η επιστροφή στο χωριό, άρα η αναγκαστική φυγή της από την πόλη, από τις ανέσεις, το ιδιωτικό σχολείο και κυρίως ο αποχωρισμός της από την κολλητή φίλη, τη Ρόη.
Κλικ η πρώτη μέρα στο χωριό.
Κλικ η πρώτη γνωριμία της με τον Στέργιο, την παρέα του και το σχολείο.
Κλικ το περιβόλι με τις ροδιές και τις μεταμορφώσεις του.
Κλικ το γεγονός που την βγάζει από την πεισματική άρνηση.
Κλικ στα συναισθήματά της που την πνίγουν.
Κλικ στον έρωτα.
Η συγγραφέας Γιώτα Φώτου, με άνεση και ένταση στον αφηγηματικό της λόγο, στήνει την πλοκή της στην ύπαιθρο. Οι σκηνές που επιλέγει να βάλει τους ήρωές της, την Βίβιαν, τον Στέργιο και πολλούς άλλους, είναι πλημμυρισμένες από εναλλαγές χρωμάτων και μυρωδιές που μάλιστα καταφέρνει, με τις λέξεις που έχει επιλέξει, να  βγουν, να εισχωρήσουν, αλλά και να κυριεύσουν τον αναγνώστη.
Πολυεπίπεδο εφηβικό μυθιστόρημα με ταχύτητα, γεγονότα που εναλλάσσονται, ψυχικές μεταβολές. Μια τρυφερή, αλλά και σκληρή ιστορία που γεννιέται από την κρίση γραμμένη από τη δυνατή πένα της Γιώτας Φώτου, που ξέρει να αφουγκράζεται, να γεννά, να παίρνει θέση, ενώ παράλληλα μπορεί και πετυχαίνει, κάτι που δεν είναι εύκολο, να μεταφέρει σε τόπους και σημεία τους αναγνώστες της προκαλώντας τους την αίσθηση πως βρίσκονται μέσα στην ύπαιθρο, σε περιβάλλοντα πολλές φορές όχι οικία που γεννούν άλλοτε φόβο, τον φόβο του άγνωστου, άλλοτε ευδαιμονία.
Μια ιστορία με κεντρικό ιστό αυτό της αποκέντρωσης, της ομάδας που βάζει στην άκρη το εγώ, αλλά και μια ιστορία του πρώτου έρωτα.
Ένα βιβλίο για όλες τις ηλικίες που αφήνει το χυμό του ροδιού να σου δροσίσει τα χείλη, να σε ξυπνήσει, να προκαλέσει ταραχή, να σε τονώσει. Και σαν τα ρόδια μαζευτούν τότε η συγγραφέας σου προτείνει έξι κλικ για να δεις το πλάνο, όπως εσύ μπορείς, μέσα από το δικό σου φακό.
Προτείνεται για όλες και όλους στο σπίτι, στο σχολείο, στη Βιβλιοθήκη, στο ταξίδι και ποιος ξέρει ίσως και να θελήσει ο μεγάλος αναγνώστης να δει αλλιώς μια επιστροφή του στην ύπαιθρο για να ριζώσει με απώτερο σκοπό να δημιουργήσει και ο έφηβος τα πόσα πολλά μπορεί να κερδίσει από τη νέα ζωή.

Κώστας Στοφόρος 29-10-2016 http://www.literature.gr/vivlia-pou-tha-agapisete-tou-kosta-stoforou/

Κλέινω με ένα νεανικό μυθιστόρημα που μου πρότεινε η κόρη μου και ήταν έτοιμη να το διαβάσει για δεύτερη φορά πριν της το πάρω από τα χέρια. Η Γιώτα Φώτου καταφέρνει να μιλήσει για πολλά και δύσκολα θέματα μέσα από ένα μυθιστόρημα γεμάτο χρώματα και μυρωδιέςΝα πω ότι επηρεάστηκα τόσο διαβάζοντας για ένα περιβόλι με ροδιές που παίζει καθοριστικό ρόλο στην αφήγηση που έσπευσα να αγοράσω μια σακούλα ρόδια, να πιω το χυμό τους και να νοιώθω σα να συνεχίζω ένα νοερό διάλογο.
Η Βίβιαν τελειώνοντας την έκτη Δημοτικού βρίσκεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα της οικονομικής κρίσης που αναγκάζει την οικογένειά της να πάει να ζήσει σε ένα μικρό χωριό. Αφηνει πίσω ένα ιδιωτικό σχολείο, τις φίλες και τους φίλους, το πολυτελές σπίτι στα βόρεια προάστεια, όλη την παλιά της ζωή. Η προσαρμογή της θα είναι πολύ δύσκολη...
Στον αντίποδα, ο Στέργιος κι αυτός στην ίδια ηλικία μεγαλώνει στο χωριό, αγαπάει τη φύση και το περιβόλι του κι έχει λατρεία για τη φωτογραφία, ένα πάθος του που εν αγνοία του μοιράζεται με τη Βίβιαν. Είναι μάλιστα σε ένα σχολικό γκρουπ  φωτογραφίας αλλά με ψευδώνυμα.
Θα χρειαστούν πολλές ανατροπές για να έρθουν κοντά τα δυο παιδιά.Και μέσα από την ιστορία η συγγραφέας θα ανοίξει χαραμάδα στο μέλλον και στην ελπίδα, αλλά μέσα από τον πραγματικό αγώνα που αξίζει να δίνουμε μεγάλοι και μικροί. ακόμα με γνώση μοιράζεται μαζί μας όσα συμβαίνουν στην ελληνική περιφέρεια. Και σωστά εντοπίζει πως το μέλλον βρίσκεται σ' αυτό που μπορεί να παράγει η χώρα.
Ένα πολύ πλήρε βιβλίο για μικρούς και μεγάλους. Σας το προτείνω και ως τροφή για σκέψη
 
Κλείνω με ένα νεανικό μυθιστόρημα που μου πρότεινε η κόρη μου και ήταν έτοιμη να το διαβάσει για δεύτερη φορά πριν της το πάρω από τα χέρια! Η Γιώτα Φώτου με το βιβλίο της «Με 6 κλικ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός καταφέρνει να μιλήσει για πολλά και δύσκολα θέματα μέσα από ένα μυθιστόρημα γεμάτο χρώματα και μυρωδιές. Να πω ότι επηρεάστηκα τόσο διαβάζοντας για ένα περιβόλι με ροδιές που παίζει καθοριστικό ρόλο στην αφήγηση που έσπευσα να αγορά μια σακούλα ρόδια, να πιώ τον χυμό τους και να νιώθω σα να συνεχίζω έναν νοερό διάλογο. Η Βίβιαν, τελειώνοντας την έκτη Δημοτικού βρίσκεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα της οικονομικής κρίσης που αναγκάζει την οικογένειά της να πάει να ζήσει σε ένα μικρό χωριό. Αφήνει πίσω ένα ιδιωτικό σχολείο, τις φίλες και τους φίλους, το πολυτελές σπίτι στα Βόρεια Προάστια, όλη την παλιά της ζωή. Η προσαρμογή της θα είναι πολύ δύσκολη… Στον αντίποδα ο Στέργιος, κι αυτός στην ίδια ηλικία μεγαλώνει στο χωριό, αγαπάει τη φύση και το περιβόλι του κι έχει λατρεία για τη φωτογραφία. Ένα πάθος που εν αγνοία του μοιράζεται με τη Βίβιαν. Είναι μάλιστα σε ένα σχολικό γκρουπ φωτογραφίας αλλά με ψευδώνυμα.

Read more at: http://www.literature.gr/
Κλείνω με ένα νεανικό μυθιστόρημα που μου πρότεινε η κόρη μου και ήταν έτοιμη να το διαβάσει για δεύτερη φορά πριν της το πάρω από τα χέρια! Η Γιώτα Φώτου με το βιβλίο της «Με 6 κλικ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός καταφέρνει να μιλήσει για πολλά και δύσκολα θέματα μέσα από ένα μυθιστόρημα γεμάτο χρώματα και μυρωδιές. Να πω ότι επηρεάστηκα τόσο διαβάζοντας για ένα περιβόλι με ροδιές που παίζει καθοριστικό ρόλο στην αφήγηση που έσπευσα να αγορά μια σακούλα ρόδια, να πιώ τον χυμό τους και να νιώθω σα να συνεχίζω έναν νοερό διάλογο. Η Βίβιαν, τελειώνοντας την έκτη Δημοτικού βρίσκεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα της οικονομικής κρίσης που αναγκάζει την οικογένειά της να πάει να ζήσει σε ένα μικρό χωριό. Αφήνει πίσω ένα ιδιωτικό σχολείο, τις φίλες και τους φίλους, το πολυτελές σπίτι στα Βόρεια Προάστια, όλη την παλιά της ζωή. Η προσαρμογή της θα είναι πολύ δύσκολη… Στον αντίποδα ο Στέργιος, κι αυτός στην ίδια ηλικία μεγαλώνει στο χωριό, αγαπάει τη φύση και το περιβόλι του κι έχει λατρεία για τη φωτογραφία. Ένα πάθος που εν αγνοία του μοιράζεται με τη Βίβιαν. Είναι μάλιστα σε ένα σχολικό γκρουπ φωτογραφίας αλλά με ψευδώνυμα. Θα χρειαστούν πολλές ανατροπές για να έρθουν κοντά τα δυο παιδιά. Και μέσα από την ιστορία η συγγραφέας θα ανοίξει χαραμάδα στο μέλλον και στην ελπίδα, αλλά μέσα από τον πραγματικό αγώνα που αξίζει να δίνουμε μεγάλοι και μικροί. Ακόμη με γνώση μοιράζεται μαζί μας τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην ελληνική περιφέρεια. Και σωστά εντοπίζει πως το μέλλον βρίσκεται σε αυτό που μπορεί να παράγει η χώρα… Ένα πολύ πλήρες βιβλίο για μικρούς και μεγάλους. Σας το προτείνω και ως τροφή για σκέψη.

Read more at: http://www.literature.gr/
Κλείνω με ένα νεανικό μυθιστόρημα που μου πρότεινε η κόρη μου και ήταν έτοιμη να το διαβάσει για δεύτερη φορά πριν της το πάρω από τα χέρια! Η Γιώτα Φώτου με το βιβλίο της «Με 6 κλικ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός καταφέρνει να μιλήσει για πολλά και δύσκολα θέματα μέσα από ένα μυθιστόρημα γεμάτο χρώματα και μυρωδιές. Να πω ότι επηρεάστηκα τόσο διαβάζοντας για ένα περιβόλι με ροδιές που παίζει καθοριστικό ρόλο στην αφήγηση που έσπευσα να αγορά μια σακούλα ρόδια, να πιώ τον χυμό τους και να νιώθω σα να συνεχίζω έναν νοερό διάλογο. Η Βίβιαν, τελειώνοντας την έκτη Δημοτικού βρίσκεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα της οικονομικής κρίσης που αναγκάζει την οικογένειά της να πάει να ζήσει σε ένα μικρό χωριό. Αφήνει πίσω ένα ιδιωτικό σχολείο, τις φίλες και τους φίλους, το πολυτελές σπίτι στα Βόρεια Προάστια, όλη την παλιά της ζωή. Η προσαρμογή της θα είναι πολύ δύσκολη… Στον αντίποδα ο Στέργιος, κι αυτός στην ίδια ηλικία μεγαλώνει στο χωριό, αγαπάει τη φύση και το περιβόλι του κι έχει λατρεία για τη φωτογραφία. Ένα πάθος που εν αγνοία του μοιράζεται με τη Βίβιαν. Είναι μάλιστα σε ένα σχολικό γκρουπ φωτογραφίας αλλά με ψευδώνυμα. Θα χρειαστούν πολλές ανατροπές για να έρθουν κοντά τα δυο παιδιά. Και μέσα από την ιστορία η συγγραφέας θα ανοίξει χαραμάδα στο μέλλον και στην ελπίδα, αλλά μέσα από τον πραγματικό αγώνα που αξίζει να δίνουμε μεγάλοι και μικροί. Ακόμη με γνώση μοιράζεται μαζί μας τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην ελληνική περιφέρεια. Και σωστά εντοπίζει πως το μέλλον βρίσκεται σε αυτό που μπορεί να παράγει η χώρα… Ένα πολύ πλήρες βιβλίο για μικρούς και μεγάλους. Σας το προτείνω και ως τροφή για σκέψη.

Read more at: http://www.literature.gr/
Κλείνω με ένα νεανικό μυθιστόρημα που μου πρότεινε η κόρη μου και ήταν έτοιμη να το διαβάσει για δεύτερη φορά πριν της το πάρω από τα χέρια! Η Γιώτα Φώτου με το βιβλίο της «Με 6 κλικ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός καταφέρνει να μιλήσει για πολλά και δύσκολα θέματα μέσα από ένα μυθιστόρημα γεμάτο χρώματα και μυρωδιές. Να πω ότι επηρεάστηκα τόσο διαβάζοντας για ένα περιβόλι με ροδιές που παίζει καθοριστικό ρόλο στην αφήγηση που έσπευσα να αγορά μια σακούλα ρόδια, να πιώ τον χυμό τους και να νιώθω σα να συνεχίζω έναν νοερό διάλογο.

Read more at: http://www.literature.gr/

Κλείνω με ένα νεανικό μυθιστόρημα που μου πρότεινε η κόρη μου και ήταν έτοιμη να το διαβάσει για δεύτερη φορά πριν της το πάρω από τα χέρια! Η Γιώτα Φώτου με το βιβλίο της «Με 6 κλικ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός καταφέρνει να μιλήσει για πολλά και δύσκολα θέματα μέσα από ένα μυθιστόρημα γεμάτο χρώματα και μυρωδιές. Να πω ότι επηρεάστηκα τόσο διαβάζοντας για ένα περιβόλι με ροδιές που παίζει καθοριστικό ρόλο στην αφήγηση που έσπευσα να αγορά μια σακούλα ρόδια, να πιώ τον χυμό τους και να νιώθω σα να συνεχίζω έναν νοερό διάλογο. Η Βίβιαν, τελειώνοντας την έκτη Δημοτικού βρίσκεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα της οικονομικής κρίσης που αναγκάζει την οικογένειά της να πάει να ζήσει σε ένα μικρό χωριό. Αφήνει πίσω ένα ιδιωτικό σχολείο, τις φίλες και τους φίλους, το πολυτελές σπίτι στα Βόρεια Προάστια, όλη την παλιά της ζωή. Η προσαρμογή της θα είναι πολύ δύσκολη… Στον αντίποδα ο Στέργιος, κι αυτός στην ίδια ηλικία μεγαλώνει στο χωριό, αγαπάει τη φύση και το περιβόλι του κι έχει λατρεία για τη φωτογραφία. Ένα πάθος που εν αγνοία του μοιράζεται με τη Βίβιαν. Είναι μάλιστα σε ένα σχολικό γκρουπ φωτογραφίας αλλά με ψευδώνυμα. Θα χρειαστούν πολλές ανατροπές για να έρθουν κοντά τα δυο παιδιά. Και μέσα από την ιστορία η συγγραφέας θα ανοίξει χαραμάδα στο μέλλον και στην ελπίδα, αλλά μέσα από τον πραγματικό αγώνα που αξίζει να δίνουμε μεγάλοι και μικροί. Ακόμη με γνώση μοιράζεται μαζί μας τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην ελληνική περιφέρεια. Και σωστά εντοπίζει πως το μέλλον βρίσκεται σε αυτό που μπορεί να παράγει η χώρα… Ένα πολύ πλήρες βιβλίο για μικρούς και μεγάλους. Σας το προτείνω και ως τροφή για σκέψη.

Read more at: http://www.literature.gr/
 Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 23-11-2016
 Ένα υπέροχο εφηβικό μυθιστόρημα
 Η ψυχική κατάσταση μιας έφηβης, ο αποχωρισμός φίλων, η  δυσκολία ένταξης στο νέο περιβάλλον και παράλληλα η διάθεση δημιουργίας νέων φίλων, η καθημερινότητα σε ένα μεγάλο χωριό, οι εργασίες, η υποστήριξη των αδυνάτων,  όλα αρμονικά δεμένα στο νέο εφηβικό μυθιστόρημα της Γιώτας Φώτου

Εφημερίδα Θεσσαλία 18-12-2016 Βασίλης Κουτσιαρής
Στο νέο βιβλίο της Γιώτας Φώτου υπάρχει έντονο το στοιχείο της νοσταλγίας και της αγάπης για το χωριό, που κάποιοι αφήσαμε πίσω μας και που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις ανέσεις της μεγαλούπολης. Η φύση, ο ανθρώπινος τρόπος ζωής, οι βόλτες στους δρόμους του χωριού, η καλλιέργεια της γης δοσμένα με τρυφερότητα από τη συγγραφέα, αποτελούν μια πολύ καλή αφορμή αν συζητήσουν οι μαθητές με τους δασκάλους τους για την αποκέντρωση και τα πλεονεκτήματά της.

Παρουσίαση στη Λάρισα 23-11-2016
Διοργανωτές: Πολιτιστικό Κέντρο Εκπ/κών ν. Λάρισας, Αντιδημαρχία Πολιτισμού Δήμου Λαρισαίων, βιβλιοπωλείο ΑΝΕΜΟΣ, εκδ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Ομιλητές: Ελένη Χριστούλα Πατελοδήμου, Αργύρης Γιουρούκης
Συμμετείχαν οι μαθητές: Ναταλία Μαρίνογλου, Αγορίτσα Καφφέ, Δημοσθένης Παπαλαζάρου, Σταμάτης Γιαννακούλης




Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

"Η Αποθήκη" του Βασίλη Κουτσιαρή


Η αποθήκη Ο Βασίλης Κουτσιαρής γεννήθηκε στο Στεφανοβίκειο Μαγνησίας. Είναι απόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Πατρών. Εργάζεται ως δάσκαλος στη δημόσια εκπαίδευση.
Είναι συντονιστής της Παιδικής Λέσχης Ανάγνωσης Κω (Βραβείο σε πρόγραμμα για την προώθηση της φιλαναγνωσίας από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, 2012).
Έχει την επιμέλεια της σελίδας 'Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου' στην ηλεκτρονική εφημερίδα Kos Voice (Βραβείο Κυριάκος Παπαδόπουλος για τη χρήση των νέων τεχνολογιών και κυρίως του διαδικτύου για τη Φιλαναγνωσία από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, 2013) και κάνει παρουσίαση παιδικών βιβλίων στη στήλη "Βιβλίο. στο μικροσκόπιο".
Το 2011 το παραμύθι του "Ένα αστέρι για μένα" (Βραχεία λίστα βραβείων / Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου) και το 2012 το παραμύθι του "Είναι κάτι που μένει" τιμήθηκαν με Έπαινο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών.
Το 2012 το παραμύθι του "Ένα κομμάτι ουρανού" έλαβε Τιμητική Διάκριση στον 1ο Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό για το χαμόγελο του παιδιού (ΟΦΕΠΣ).
Το βιβλίο του "Είναι κάτι που μένει" τιμήθηκε με το Βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.




Το νέο του βιβλίο με τίτλο "Η Αποθήκη" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις"Ελληνοεκδοτική"

Στην προκειμένη περίπτωση η αποθήκη γίνεται φυλακή. Τα περιστέρια - ένοικοι της αποθήκης – έχουν μάθει σε έναν τρόπο ζωής, αυτόν του περιορισμού και της στέρησης των βασικών ελευθεριών.  Η αρχηγός  δεν τους δίνει το περιθώριο να δουν πιο πέρα, να καταλάβουν ότι υπάρχει διαφορετικός τρόπος ζωής , αυτός που στηρίζεται στην αυτοδιαχείριση. Η Λευκούλα  ωστόσο θα παραβεί  τους κανόνες διακινδυνεύοντας την ασφάλειά της.
Το κύριο θέμα είναι αυτό της δύναμης που κρύβει μέσα του το κάθε άτομο, δύναμη με την οποία μπορεί να διεκδικήσει και να κατακτήσει όλα όσα δικαιούται.  Παράλληλα το βιβλίο χωρίς διδακτισμό φέρνει στην επιφάνεια πολλά άλλα  ενδιαφέροντα θέματα, περιγράφει καταστάσεις  και δίνει αβίαστα τρόπους αντιμετώπισής τους.
Τα περιστέρια με τη Λευκούλα  και την αρχηγό συνθέτουν μια κοινωνία που θα μπορούσε να είναι κοινωνία ανθρώπων, μια κοινωνία η οποία δεν είναι δίκαιη για τα μέλη της.
Η αρχηγός έχει παρουσιάσει σαν εχθρούς τον ήλιο και τους  ιδιοκτήτες της αποθήκης. Τα περιστέρια πρέπει με κάθε θυσία να τους αποφεύγουν κι αυτό κάνουν. Ο φόβος κυριαρχεί. Η κατάχρηση εξουσίας από την πλευρά της αρχηγού έχει καταφέρει να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα. Οι ένοικοι νοιώθουν εξαρτημένοι από το άτομο που τους εκμεταλλεύεται για προσωπικά του οφέλη.  Κυριαρχεί καθαρά  η έννοια της χειραγώγησης ενώ απουσιάζει εκείνη που θεωρείται αυτονόητη για τον καθένα, δηλαδή αυτή  της αυτοδιαχείρισης  που συμπλέει με την έννοια της ελευθερίας.
Ο συγγραφέας με όμορφο τρόπο δίνει την ανατροπή των καταστάσεων. Η Λευκούλα –στηριζόμενη στο παράτολμο της νεότητας- τολμά να αψηφήσει τους κανόνες και μέσα από τις δικές της  πράξεις  έρχεται η επανάσταση του συνόλου της κοινότητας.  Η ως τώρα συμπεριφορά της αρχηγού έχει κι αυτή τις ρίζες της. Ο φόβος πολλές φορές οδηγεί τους ανθρώπους να διαπράξουν αδικήματα απέναντι στους άλλους.
Το κείμενο επιδέχεται πολλές αναγνώσεις και χρησιμοποιεί πολλούς συμβολισμούς. Ο ήλιος είναι αυτός που συμβολίζει τη χαρά της ζωής, η αποθήκη τους περιορισμούς που πολλά άτομα υφίστανται χωρίς να το αντιλαμβάνονται, το κρυφό πέρασμα οι ευκαιρίες τις οποίες πρέπει ο καθένας να αναγνωρίσει και να εκμεταλλευτεί, η παράτολμη πράξη της Λευκούλας τη διεκδίκηση των ονείρων. 
Θα ήταν μεγάλη παράληψη αν δεν αναφερόταν η καταπληκτική εικονογράφηση της Θέντας Μιμηλάκη, η οποία όχι απλά συνάδει με το κείμενο αλλά το συμπληρώνει προσθέτωντας σ' αυτό.
Συγχαρητήρια τόσο στο συγγραφέα όσο και στην εικονογράφο.


Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Καλλιεργώντας τη φιλαναγνωσία στο σχολείο. Το παράδειγμα του νομού Καστοριάς

Ποιος είναι σημαντικώτερος στόχος του σχολείου σε τούτες τις δύσκολες εποχές αν όχι να καλλιεργήσει στο παιδί τη φαντασία και τη δημιουργικότητα ώστε να του  μάθει να σχεδιάζει να ονειρεύεται, να δημιουργεί και να ανταπεξέρχεται εύκολα σε όσα καλά και κακά του προκύψουν; Ποια είναι τα εργαλεία που διαθέτει για να κρατήσει το παιδί μέσα στην παιδική του ηλικία,  να του αναπτύξει ισχυρή αυτοαντίληψη, συναισθηματική σταθερότητα, δημιουργική, κριτική αλλά και αισιόδοξη σκέψη;
Αρκετά βεβαια και μέσα σ' αυτά το λογοτεχνικό βιβλίο που συνάδει με τους βασικούς στόχους του συντάγματος και των αναλυτικών προγραμμάτων.
Υπάρχουν εκπαιδευτικοί, στελέχη της εκπαίδευσης αλλά και φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης που έχουν ευτυχώς αντιληφθεί τη σπουδαιότητα της δημιουργίας συνειδητών αναγνωστών και δουλεύουν προς αυτή την κατεύθυνση με πολλή υπευθυνότητα.
Είναι η τρίτη φορά που συγγραφείς της Γυναικείας Λογοτεχνικής συντροφιάς επισκέπτονται το νομό Καστοριάς, καλεσμένοι των Σχολικών Συμβούλων και της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του νομού.
Αρωγός σε τούτη την προσπάθεια  η Αντιπεριφέρεια Καστοριάς και οι Δήμοι Καστοριάς, Νεστορίου και Άργους Ορεστικού. Σ' αυτές τις έντονα δύσκολες, από οικονομικής πλευράς εποχές, κατάφεραν να φέρουν στο νομό 35 συγγραφείς και εικονογράφους, να τους φιλοξενήσουν για 3 ημέρες ώστε κάθε σχολείο να δεχτεί την επίσκεψη ενός από αυτούς και επιπλέον να δοθεί η ευκαιρία στους εκπαιδευτικούς να παρακολουθήσουν ημερίδα σχετική με τη φιλαναγνωσία.
Ο νομός ολόκληρος για τρεις ημέρες  συζητούσε για λογοτεχνία. 


Με ένα βιβλίο διασκεδάζεις
Με ένα βιβλίο ταξιδεύεις.
Με ένα βιβλίο ζεις πολλές ζωές μέσα στη δική σου ζωή
Με ένα βιβλίο καλλιεργείσαι και παίρνεις γνώσεις, γνωρίζεις διαφορετικούς τρόπους σκέψης και συμπεριφοράς.
Τα παραπάνω ακούστηκαν από τα ίδια τα παιδιά που περιμένοντας την επίσκεψη των συγγραφέων είχαν από καιρό προετοιμαστεί και μέσα από τα παιδιά έφτασαν στα σπίτια δίνοντας το μήνυμα πως υπάρχει διακίωμα στο όνειρο για όλους ακόμα και στην εποχή της κρίσης.
Θερμά συγχαρητήρια στους διοργανωτές και ελπίζω να βρουν μιμητές σε όλη την Ελλάδα.
Είχα την τύχη να είμαι ανάμεσα στους συγγραφείς τόσο το 2009 και το 2011 όσο και φέτος (11 με 13/5/2015). Βρήκα τα παιδιά να με περιμένουν έχοντας διαβάσει βιβλία και συνδέσει αυτά με δραματοποιήσεις, εικαστικά και πολλά άλλα.  Έφυγα από εκεί γεμάτη αισιοδοξία. Όταν, τοπικοί φορείς και στελέχη της εκπαίδευσης επενδύουν στη λογοτεχνία, δεν μπορεί, σίγουρα υπάρχει ελπίδα.


.

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

"Κράτησέ μου μια αλήθεια για το τέλος" του Βασίλη Μόσχη



Από την παρουσίαση στη Λάρισα 22-4-2015
 
Εξ ορισμού  ένα μυθιστόρημα, για να χαρακτηρισθεί επιτυχημένο, πέρα από την έκταση αφήγησης που προϋποθέτει εμπεριέχει πολυπλοκότητα, διαφορετικά επίπεδα χρόνου, πλοκή συνήθως φανταστική με κάποια πραγματικά στοιχεία και ολοκληρωμένους χαρακτήρες που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους  σε προκαθορισμένη διάταξη που ορίζει ο δημιουργός του.  
Το βιβλίο "Κράτησέ μου μια αλήθεια για το τέλος"  έχει όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά αναδεικνύοντας την ικανότητα, το ταλέντο και τη μαεστρία του δημιουργού του.
Είναι το δεύτερο μυθιστόρημα του  Βασίλη Μόσχη   (το πρώτο ήταν το μπεστ σέλλερ Χιλιάδες χρώματα στα μάτια της που απέσπασε θερμές κριτικές). Ο Βασίλης Μόσχης σπούδασε Αγγλική γλώσσα και φιλολογία στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, γράφει την καθημερινή στήλη Ουδέν σχόλιον στην εφημερίδα Ολύμπιο Βήμα της Κατερίνης και τη στήλη Βιβλίο ενώ έχει γράψει οκτώ βιβλία για τη διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας.
« Κράτησε μου μια αλήθεια για το τέλος» Το εξώφυλλο καλαίσθητο και απόλυτα δεμένο με την υπόθεση ενώ ο τίτλος εμπεριέχει τη λέξη κλειδί που είναι η «αλήθεια».   Εξάλλου όπως τονίζει ο συγγραφέας στον πρόλογο « η αλήθεια είναι το ζητούμενο και γλυκά την αποδιώχνουμε».
 Σημειολογικός ο τίτλος. Η αλήθεια αποκαλύπτεται μόνο στο τέλος του βιβλίου, τότε που τη μαθαίνουν και οι αναγνώστες αφού το βιβλίο χαρακτηρίζεται από ανατροπές οι οποίες συνεχίζονται ως τις τελευταίες σελίδες και καταφέρνουν να αιχμαλωτίσουν το ενδιαφέρον.  
Στην πραγματική ζωή πόσο μπορεί να αργήσει αυτή η αποκάλυψη της αλήθειας;  Για πόσο χρονικό διάστημα μπορούν να κρατηθούν κρυμμένα μυστικά;  Κρατούνται εσαεί κρυμμένα μυστικά ή μήπως ακόμα κι όταν όλα δείχνουν πως είναι πλέον αργά όλα βγαίνουν στο φως; Πόσο αδύναμος είναι ο άνθρωπος μπρος στη μοίρα και πόσο ο ίδιος μπορεί να πάρει στα χέρια του την ίδια του τη ζωή ή να αποδώσει μόνος του δικαιοσύνη; Αυτά τα ερωτήματα μπαίνουν μέσα από τις σελίδες του μυθιστορήματος, ερωτήματα στα οποία ο συγγραφέας δεν απαντά ξεκάθαρα θέλοντας να κάνει τον αναγνώστη συμμέτοχο. Εξάλλου αυτό δεν είναι λογοτεχνία; Η ερμηνεία σύμφωνα με τα ξεχωριστά προσωπικά βιώματα;
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όταν  στις πρώτες σελίδες του βιβλίου μια ηλικιωμένη γυναίκα, η Μαριάνθη, γίνεται μάρτυρας μιας δολοφονίας δεν μπορεί να περάσει από το μυαλό του αναγνώστη ότι θα διαβάσει κάτι παραπάνω από ένα μυστηριώδες ίσως αστυνομικό μυθιστόρημα, πόσο περισσότερο ότι τον περιμένει ένα ταξίδι στο παρελθόν, σε στιγμές σημαντικές για την ιστορία της Ελλάδας.
Η Μαριάνθη  βρίσκεται στην υπηρεσία του μοναχικού αλλά διάσημου ηθοποιού Αλέξη Μακρή από την εποχή που εκείνος ήταν μικρός. Γύρω από αυτόν τον ήρωα  σταδιακά ο συγγραφέας υφαίνει την πλοκή αρχίζοντας να εμφανίζει πρόσωπα με διαφορετικό χαρακτήρα και υπόσταση. Η Δανάη Ρήγα, η νεαρή δικηγόρος που έχει καταφέρει με κόπο και στερήσεις να επιτύχει τους στόχους της, μαγνητίζει τον ηθοποιό αλλά η ίδια  ερωτεύεται τον Νικόλα Χαλκιά ο οποίος μόνο ξεκάθαρες προθέσεις δεν έχει για εκείνη. Δίπλα στον ηθοποιό  εμφανίζεται επίσης μια άλλη νέα γυναίκα η Ζωή Μεταξά. Με ποια από τις δυο είναι ερωτευμένος ο νεαρός Αλέξης; Τι είναι αυτό που κρύβει κάνοντας το μυαλό του αναγνώστη να τρέχει σε χίλιους δρόμους;
Ο έρωτας έχει το ρόλο του μέσα στο βιβλίο – πώς θα μπορούσε εξάλλου να λείπει αφού το μυθιστόρημα αναπαριστά την πραγματική ζωή στην οποία ο έρωτας έχει κυρίαρχο ρόλο. Ο έρωτας συνδέει πολλούς από τους ήρωες του βιβλίου και τον βλέπουμε σ’ όλες τις μορφές του: να γίνεται κινητήριος δύναμη, στήριγμα, ελπίδα, λιμάνι όπως επίσης και καταστροφή, να δίνει πόνο ή να οδηγεί σε συμβιβασμούς, να εξαπατά, να προδίδει.  Γίνεται πρόφαση για τον συγγραφέα έτσι ώστε να μπει στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής και να εξετάσει διαφορετικές συμπεριφορές και στάσεις ζωής.  
Εκτός από τη Μαριάνθη δίπλα στους νεαρούς ήρωες συνυπάρχει και παίζει καθοριστικό ρόλο  μια άλλη γενιά, αυτή που έζησε τον πόλεμο, την κατοχή, τον εμφύλιο και όρισε τη διαδρομή των απογόνων της. Υπάρχει άραγε άνθρωπος  του οποίου η ζωή δεν σχετίζεται με τις ρίζες του και τις αποφάσεις προγενεστέρων;  Ο χαρακτήρας όμως μπορεί να θεωρηθεί ότι κληρονομείται; Τα παιδιά μοιάζουν στους γονείς; Ακολουθούν ή επαναλαμβάνουν τις πράξεις τους; Αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο;
Ο Γεράσιμος Χαλκιάς, πατέρας του Νικόλα, ψάχνει να βρει την ταυτότητα αυτού που τον εκβιάζει στο παρελθόν, στα χρόνια της γερμανικής κατοχής τότε που κάποιοι δε δίστασαν να συνεργαστούν με τους κατακτητές ή να αδικήσουν συμπατριώτες.
Ο πατέρας του Γεράσιμου, πιο πίσω ακόμα, δρα στα ληστοκρατούμενα βουνά των συνόρων της τότε ελεύθερης Ελλάδας, φέρνοντας στο προσκήνιο ιστορικές στιγμές που έχουν ένα ξεχωριστό χρώμα και πράξεις οι οποίες μπορούν να πάρουν πολλές ερμηνείες. Εδώ είναι που αναφέρεται και η πρώτη μετανάστευση των ελλήνων στην Αμερική . Τρεις γενιές, τρεις λοιπόν, διαφορετικές εποχές, τρεις διαφορετικοί τρόποι ζωής που ωστόσο εκτός από το αίμα έχουν κοινά που τους συνδέουν αναμεταξύ τους.
Η Αργυρώ, μητέρα της Δανάης έχει φυλαγμένα τα δικά της μυστικά που ανάγονται επίσης στην εποχή της κατοχής και του εμφυλίου. Μιας εποχής που ο συγγραφέας καταφέρνει να ζωντανέψει με επιτυχία χρησιμοποιώντας τόσα πραγματολογικά στοιχεία όσα πραγματικά χρειάζονται για να στηρίξουν το μύθο προκαλώντας έντονη συναισθηματική φόρτιση στον αναγνώστη.  Κι εδώ επίσης παρακολουθούμε τη δράση τριών γενεών. Ιδιαίτερα φορτισμένη η σκηνή όπου η μάνα ψάχνει το νεκρό παιδί της σκάβοντας το χώμα με τα νύχια της. Μια μάνα που γεύεται τον πόνο σε όλο του το μεγαλείο, βιώνει τα αποτελέσματα του πολέμου με τον χειρότερο τρόπο, μένει στη ζωή ελπίζοντας σε μια συνάντηση με το δεύτερο χαμένο παιδί της, τον μόνο δικό της άνθρωπο που της απόμεινε, την άλλη κόρη που η ίδια είχε παραδώσει στη δούλεψη της εύπορη κυρίας με μοναδική έννοια την επιβίωσή της  κι όταν αυτή η συνάντηση έρχεται τότε η μάνα αφήνεται στο θάνατο έχοντας ξεμείνει από απόθεμα δύναμης.  Απέναντι ένας άλλος κόσμος, εκείνος του άπληστου κτηματία που  διαφεντεύει μοίρες,  αποφασίζει για ζωές,  έχει άλλη άποψη για την τιμή και την υπόληψη του καθενός.   Ως πού μπορεί να φτάσει η προστασία του προσωπικού συμφέροντος; Είναι δυνατόν μπρος σ’ αυτό  το προσωπικό συμφέρον  να θυσιαστούν ζωές, ακόμα και ολόκληρα χωριά;  Πως ακριβώς ορίζεται η ακεραιότητα του χαρακτήρα;  Σίγουρα δεν υπάρχουν δικαιολογίες για ακραίες συμπεριφορές, υπάρχουν όμως εξηγήσεις για αυτές τις συμπεριφορές ή όλα έχουν σχέση με την ψυχοσύνθεση του κάθε ατόμου;
Διαφορετικές κοινωνικές τάξεις λοιπόν, διαφορετικές ιδεολογίες, ξεχωριστοί χαρακτήρες, άλλα σχέδια, στόχοι και προσδοκίες.  Η ανέχεια, η φτώχεια, η αδικία αλλά και η εκμετάλλευση, η απληστία  ορίζουν μοίρες, σημαδεύουν ζωές, χαράζουν πορείες.  Η ύπαρξη μιας μεγάλης γκάμας διαφορετικών χαρακτήρων  μέσα στο κείμενο αποδεικνύει την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ψυχής και σκέψης.  Η γυναίκα της εποχής  γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης στις ορέξεις του αρσενικού ωστόσο καταφέρνει να βρει τη δύναμη να αγωνισθεί προκειμένου να βοηθήσει τους αγαπημένους της.  Η γυναίκα που είναι ερωμένη, σύζυγος αλλά πάνω από όλα μητέρα . Η γυναίκα που μπορεί να μαζέψει τα συντρίμμια και να προχωρήσει εμπρός στη ζωή κι ας κρύβει βαθιά μέσα της μεγάλο πόνο. Η ζωή δυστυχώς πρέπει να συνεχιστεί ακόμα κι όταν όλα έχουν χαθεί.
 Ιδιαίτερη φιγούρα μέσα στο βιβλίο η Λέγκω της οποίας το μυαλό σάλεψε εξαιτίας του μεγάλου πόνου,  η Λέγκω που  μέσα στην απομόνωσή της βλέπει καθαρότερα από τους άλλους, η Λέγκω που έχει κομβικό ρόλο τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν. 
Ο χώρος στον οποίο κινείται η ιστορία είναι αφενός ο Όλυμπος με το Λιτόχωρο, τον Άγιο Παντελεήμονα, το ορεινό Λιβάδι και τον παραθαλάσσιο Πλαταμώνα κι αφετέρου η Αθήνα, η Ύδρα, το Σούνιο.  Ο Όλυμπος τόσο στην εποχή της κατοχής όσο και στην εποχή των ληστών έχει να παρουσιάσει άκρως ενδιαφέρουσες ιστορίες με αγώνες, θυσίες και κατορθώματα.  Ο συγγραφέας χωρίς να κουράζει με ατέλειωτες και περιττές περιγραφές και  χρησιμοποιώντας απλή, ζεστή γλώσσα -απαλλαγμένη από λογοτεχνικούς ακροβατισμούς-  καταφέρνει να μεταφέρει τον αναγνώστη στις περιοχές αυτές, τον βάζει να περπατά δίπλα στους ήρωες, να νοιώθει  τον αέρα του βουνού, να ακούει τον ήχο του κύματος και παράλληλα εγείρει τα συναισθήματά του, τον ωθεί να συμπάσχει και να αγωνιά δίπλα στους ήρωες, να ελπίζει, να αγανακτά, να προσδοκά τη λύτρωση.
Πέρα από τα ιστορικά γεγονότα και την πολυπλοκότητα των τρόπων δράσης των ηρώων εκείνο που χαρακτηρίζει το βιβλίο είναι η άψογα δομημένη πλοκή, μια πλοκή με σωστά τοποθετημένες υφέσεις και εντάσεις που εξακτινώνεται σε παράλληλους δρόμους και  συγκλίνει πάλι στον κεντρικό άξονα δημιουργώντας την αίσθηση του μυστηρίου και κρατώντας καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης το ενδιαφέρον σε υψηλά επίπεδα. Παρόλο που ο συγγραφέας  κάνει τη χρήση προοικονομίας στο κείμενό του, πλέκοντας με τέχνη το μύθο και συνδέοντας γεγονότα, ήρωες και καταστάσεις, ο αναγνώστης συχνά βρίσκεται προ εκπλήξεων. Το τέλος απρόσμενο αλλά λυτρωτικό. Όλα μπαίνουν στη θέση τους και η αλήθεια που φανερώνεται καταφέρνει να φέρει τη γαλήνη στην ψυχή όχι μόνο των ηρώων αλλά και των αναγνωστών οι οποίοι κλείνοντας το βιβλίο κρατούν τους προβληματισμούς, τις παραδοχές, την ιστορία μέσα τους.
Του εύχομαι καλή επιτυχία και στον Βασίλη Μόσχη δημιουργικότητα ώστε να μας δώσει κι άλλα ενδιαφέροντα βιβλία