Εξώφυλλο- Συνέντευξη στις Θεσσαλικές.Επιλογές

Δεν φαντάστηκα ποτέ ότι θα ερχόταν στιγμή που θα έβλεπα τον εαυτό μου εξώφυλλο σε περιοδικό να κρέμεται στα περίπτερα. Έγινε όμως. Και μαζί με αυτό μια συνέντευξη σχετικά με το συγγραφικό μου έργο. Οι Θεσσαλικές Επιλογές είναι μηνιαίο περιοδικό της εφημερίδας Ελευθερία που κυκλοφορεί καθημερινά σε 20000 αντίτυπα.

Πρέπει να πω ότι το χάρηκα. Δεν θα κάνω σχόλια. Απλά θα ευχαριστήσω το περιοδικό για την αναγνώριση του έργου μου και ιδιαίτερα τον Άγγελο Πετρουλάκη και τον Αχιλλέα Τραγούδα.

Το κόκκινο αυγό της Γαβριέλας.

Αυτή είναι η Γαβριέλα. Όπως βλέπετε όλο τσαχπινιά και νάζι. Τη γνώρισα πέρυσι, στο σχολείο. Όπως το έχω ξαναπεί, δεν έχω τάξη. Μπαινω όμως λίγες ώρες την εβδομάδα σε διάφορα τμήματα. Έμπαινα περυσι και στην τάξη της Γαβριέλας μια ώρα την εβδομάδα και διαβάζαμε παραμύθια. Από τα μικρότερα παιδιά του σχολείου εκείνη έτρεχε ένα μήνα πίσω λέγοντας:

-Εγώ κυρία, κάτι θέλω να σου πω αλλά ντρέπομαι.

Κάποια στιγμή τη βούτηξα, την έβαλα πάνω στην έδρα και τη ρώτησα τι ακριβώς θέλει.

- Θέλω να με κάνεις παραμύθι, είπε εκείνη και με άφησε άναυδη.

Μου εξήγησε ότι θέλει να γράψω ένα παραμύθι που να έχει πρωταγωνίστρια την ίδια. Και να ήθελα, δεν μπορούσα να της χαλάσω χατίρι. Ήταν τόσο γλυκός ο τρόπος με τον οποίο απαιτούσε! Όταν ξαναμπήκα στην τάξη, ήταν άνοιξη κοντά στο Πάσχα, άρχισα να αυτοσχεδιάζω πλάθοντας μια ιστορία πασχαλιάτικη με ηρωίδα τη Γαβριέλα. Τα παιδιά με άκουγαν με το στόμα ανοιχτό, μόνο η Γαβριέλα ήταν κατσουφιασμένη.

-Δεν σου άρεσε: τη ρώτησα.

- Μου άρεσε πολύ, αλλά εγώ θέλω παραμύθι που να το διαβάζω.

Της το έγραψα στον υπολογιστή, το τύπωσα αλλά πάλι εκείνη δεν έδειξε ικανοποιημένη.

- Βιβλίο θέλω, με εξώφυλλο, που να γράφει απ' έξω Γιώτα Φώτου, όπως τα άλλα βιβλία σου, μου διευκρίνισε.

Δεν περίμενα ότι μια τόσο μικρή ιστορία που βγήκε έτσι πρόχειρα -όσο καλή κι αν ήταν-θα γινόταν βιβλίο, αφού συνήθως γράφω μυθιστορήματα για μεγαλύτερα παιδιά, αλλά οι εκδόσεις Ψυχογιος τη δέχτηκαν, τόσο αυτή όσο και μια χριστουγεννιάτικη ιστορία με ηρωίδα πάλι τη Γαβριέλα. Κι έτσι τώρα έχω στα χέρια μου ένα καταπληκτικό βιβλίο, μικρό βέβαια, για μικρά παιδιά, που μου κόστισε σε χρόνο μόνο ένα απόγευμα. Η χαρά της μικρής δε λέγεται. Χαλάλι της.

Εγώ της αφιερώνω το βιβλίο με την ευχή να συνεχίσει να διεκδικεί στη ζωή της ότι επιθυμεί με τον ίδιο τρόπο.

Και από εδώ να ευχαριστήσω τη Λιάνα Δενεζάκη για την καταπληκτική εικονογράφηση και οπωσδήποτε τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ και ιδιαίτερα την ομάδα που ασχολήθηκε για την έκδοση του βιβλίου

Το Κόκκινο Αυγό της Γαβριέλας ελπίζω να προτιμηθεί από τις νονάδες, μαζί με τη λαμπάδα και από τους γονείς που θέλουν να κάνουν κι ένα βιβλίο για δωράκι το Πάσχα στα παιδιά τους μαζί με τα υπόλοιπα ψώνια.
Από το οπισθόφυλλο
Η Γαβριέλα θέλει οπωσδήποτε ένα δυνατό κόκκινο αυγό για να σπάσει όλα τα άλλα καθώς θα τα τσουγκρίζει το Πάσχα. Η κόκκινη κοτούλα τής χρωστάει μια χάρη και, για να την ξεπληρώσει, της υπόσχεται ένα αυγό με γερό τσόφλι. Το κοριτσάκι αναλαμβάνει τη φροντίδα της κι έτσι μαθαίνει ένα σωρό ενδιαφέροντα πράγματα. Το αυγό όμως αργεί και η Γαβριέλα ανησυχεί! Μια διασκεδαστική ιστορία για αυγά, κοτούλες και χαριτωμένα κοριτσάκια!

Η ασφάλεια των παιδικών χρόνων

Φταίει η μεγάλη κούραση, η αποκριάτικη ατμόσφαιρα στο σχολείο; Δεν ξέρω! Πάντως τις τελευταίες μέρες έχω επιστρέψει σαράντα χρόνια πίσω, στα παιδικά μου χρόνια. Έψαξα παλιές φωτογραφίες, έβγαλα τις κούκλες μου από το πατάρι και κατέληξα να διαβάζω τα πρώτα βιβλία που μου είχε αγοράσει ο πατέρας μου όταν ήμουν στο δημοτικό. Ναι! τα έχω ακόμα και κάποια στιγμή θα τα σκανάρω και θα σας τα παρουσιάσω εδώ.
Και έπεσα πάνω στους Πειρατές της Καμινάδας του Ευγένιου Τριβιζά. Τώρα θα μου πείτε εσείς, κυκλοφορούσε αυτό το βιβλίο όταν εγώ ήμουν μικρή; Όχι. Εκείνη την εποχή ο νεαρός τότε Τριβιζάς δημοσίευσε σε συνέχειες στη Διαπλαση των Παίδων τους Πειρατές της Καμινάδας με κάποιες διαφορές βέβαια. Δεκαπενθήμερο νομίζω ότι ήταν το περιοδικό. Μπορεί να κάνω και λάθος. Κι ούτε ήξερα το όνομα του νεαρού συγγραφέα τότε. Μόνο όταν απόκτησα δικά μου παιδιά και αμέτρητους μαθητές τότε τον γνώρισα. Τυχαίως έπεσε στα χέρια μου αυτό το βιβλίο (κυκλοφόρησε ολόκληρο πολύ αργότερα) πριν από κάποια χρόνια και έτσι θυμήθηκα την ιστορία. Θυμήθηκα ότι περίμενα, μικρό κορίτσι τότε, την έκδοση του περιοδικού για τη συνέχεια της ιστορίας (και για άλλους λόγους βέβαια, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία).
Το έχω διαβάσει άπειρες φορές. Το έχω μάθει απέξω. Θα μπορούσα να πω ότι είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία.Γελάω και γίνομαι παιδί μαζί του. Γιατι το παιδικό βιβλίο πέρα από μηνύματα είναι και διασκέδαση, είναι ταξίδι ευχαρίστησης και ονείρου. Σας το παρουσιάζω έτσι, γιατί πιστέυω ότι όλοι μικροί και μεγάλοι χρειάζονται πότε πότε χαλάρωση και απόδραση στο όνειρο. Το βιογραφικό του Ευγένιου Τριβιζά δεν το θεωρώ απαραίτητο να το βάλω. Είμαι σίγουρη ότι όλοι γνωρίζετε τον σύγχρονο έλληνα παραμυθά με το ιδιαίτερο ύφος και τη διεθνή αναγνώριση.
Επίσης θέλω από εδώ, αν και δεν μπαίνουν στο ιντερνετ,να ευχαριστήσω τους γονείς μου που είχαν από τότε ενδιαφερθεί πάνω από όλα να με βάλουν στον κόσμο της λογοτεχνίας με όποιον τρόπο μπορούσαν.

ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΜΙΝΑΔΑΣ
THE PIRATES OF THE CHIMNEY
ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ

Από το οπισθόφυλλο.

Ένα βράδυ Πρωτοχρονιάς, λίγο πριν σημάνουν μεσάνυχτα, ένας πελαργός, ένας χιονάνθρωπος, ένας κόκκινος ιππόκαμπος, δυο παιδιά και δυο πειρατές συναντιούνται γύρω από μια καμινάδα. Ποιοι είναι; Από πού έρχονται; Και το κυριότερο: τι γυρεύουν γύρω από την καμινάδα; Ένα βαρελάκι με φάρμακο ιλαράς, μια καταχθόνια μάγισσα, ένα ανομολόγητο μυστικό, δυο σοφοί εντομολόγοι, ένα χαμένο ζουζούνι, ένας φουσκομπαλονότης, ένα ανεμολούλουδο και δώδεκα μπαλαντέρ οδηγούν τους ήρωες της ιστορίας σε ανήκουστους κινδύνους, ξέφρενα κυνηγητά και απροσδόκητες περιπέτειες, από τη γιορτή της σαπουνόφουσκας στην Κίνα, στο πάρτι των μεθυσμένων φαντασμάτων, από το γαλάζιο πουπουλένιο σύννεφο στο γκρίζο γρανίτινο φαράγγι. Μια ξεκαρδιστική περιπέτεια σε στοιχειωμένους πύργους, μυστικά λιμάνια, κακόφημα πανδοχεία, μυθικά παλάτια, ανεξερεύνητες ζούγκλες και φουρτουνιασμένους ωκεανούς. Μια περιπέτεια γευστική σαν κρέμα σαντιγί, μαγευτική σαν πυροτέχνημα, πιο παράξενη από τη γύρη των ονείρων, πιο φανταστική από το μυστικό της ασημένιας φεγγαροπεταλούδας.. Και αυτό θα είναι το μεγάλο μυστικό των δύο κοριτσιών.

Άνθρωποι και Ζώα

Μου άρεσε πάρα πολύ. Είναι ένα μυθιστόρημα με οικολογικό, κοινωνικό και ερωτικό περιεχόμενο. Ένα διαφορετικό, ξεχωριστό μυθιστόρημα, κατακραυγή στις χημικές καταστροφές που γίνονται σε διάφορα μέρη του πλανήτη. Στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Η αφήγηση είναι σε πρώτο πρόσωπο. Η γλώσσα την οποία χρησιμοποιεί ο Ιντρα Σίνχα, είναι η γλώσσα ενός ανθρώπου που δεν είχε τη δυνατότητα στοιχειώδους μόρφωσης και παράλληλα έζησε κάτω από πολύ σκληρές καταστάσεις. Οι εικόνες και οι περιγραφές αφήνουν τον αναγνώστη άναυδο, και φέρνουν στην επιφάνεια δυνατά συναισθήματα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.


Από το οπισθόφυλλο
Το Ζώο είναι ένα τετράποδο εικοσάχρονο αγόρι. Ορφάνεψε τη νύχτα της μεγάλης καταστροφής στην πόλη του, μετά την έκρηξη ενός αμερικανικού εργοστασίου χημικών. Ζει στους δρόμους, ώσπου τον ανακαλύπτει η Νίσα, ένα συνομήλικό του κορίτσι, που τον βοηθάει να ενταχθεί σε μια ομάδα ανθρώπων οι οποίοι αγωνίζονται για τη δικαίωση της πόλης τους ενάντια στο εργοστάσιο. Το Ζώο την ερωτεύεται τρελά κι απελπισμένα, και προσπαθεί να δηλητηριάσει τον αγαπημένο της, Ζαφάρ, ο οποίος είναι και ο ηγέτης του αγώνα. Ταυτόχρονα, την πόλη αναστατώνει ο ερχομός μιας μυστηριώδους Αμερικανίδας γιατρού, της Έλι, που γεννά στην ψυχή του Ζώου την ελπίδα ότι θα μπορέσει μια μέρα να γιατρευτεί και να σταθεί στα δυο του πόδια… Ένα βιβλίο βασισμένο στη συγκλονιστική πραγματική ιστορία του ανθρώπου που ονομάστηκε ο Κουασιμόδος της Πραντές, γεμάτο ειλικρίνεια, πόνο αλλά και χιούμορ. Πρόλογος στην ελληνική έκδοση από τον δημοσιογράφο Γιώργο Βέη.

Βιογραφικό

Ο ΙΝΤΡΑ ΣΙΝΧΑ γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βομβάη. Ο πατέρας του ήταν Ινδός αξιωματικός του Ναυτικού και η μητέρα του Αγγλίδα συγγραφέας. Εκπαιδεύτηκε στην Ινδία και την Αγγλία και σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ. Εργάστηκε ως επιμελητής κειμένων στη διαφήμιση και ως μεταφραστής ινδικών έργων στα αγγλικά. Το 1999 εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο, THE CYBERGYPSIES, μια αναδρομή στη "λίθινη εποχή" του Διαδικτύου, και το 2002, το πρώτο του μυθιστόρημα THE DEATH OF Mr LOVE. Το ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΖΩΑ, το δεύτερο μυθιστόρημά του, το εμπνεύστηκε από την τραγική οικολογική και ανθρώπινη καταστροφή που υπέστη η επαρχιακή ινδική πόλη Μποπάλ το 1984, ύστερα από διαρροή τοξικών σε εργοστάσιο πολυεθνικών συμφερόντων. Το συμβάν αυτό, αν κι έχουν περάσει περισσότερο από είκοσι χρόνια, συνεχίζει να ρημάζει τους κατοίκους και το περιβάλλον της περιοχής. Το βιβλίο ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Man Booker 2007 και τιμήθηκε με το Commonwealth Writers' Prize για το καλύτερο βιβλίο Ευρώπης και Ασίας. Ο συγγραφέας είναι παντρεμένος εδώ και τριάντα χρόνια και ζει στη νότια Γαλλία. Περισσότερες πληροφορίες για το συγγραφέα και το έργο του μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα www.indrasinha.com, ενώ για την καταστροφή που υπέστη η περιοχή στο http://www.bhopal.net

2η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού βιβλίου

«Ένα ταξίδι στο κόσμο της γνώσης και της φαντασίας!»


Tο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), με τη συνεργασία των εκδοτών παιδικού και εφηβικού βιβλίου και του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (ΙΒΒΥ), οργανώνει τη 2η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου που θα πραγματοποιηθεί από 23 έως 26 Ιανουαρίου 2009 στις εγκαταστάσεις της ΗELEXPO, στο Μαρούσι.

Ένα αγγελούδι από την Κίνα

Ένα αγγελούδι από την Κίνα
Αφιερωμένο στα ανήλικα παιδιά που εργάστηκαν σε άθλιες συνθήκες κατά την περίοδο της αναμονής των Ολυμπιακών αγώνων του Πεκίνου
(Συμπεριλαμβάνεται σε Χριστουγεννιάτική ανθολογία των εκδόσεων της εφημερίδας Ελευθερία, 2007)

Η Τιεν Λι εκείνη την ημέρα δεν ένιωθε καθόλου κουρασμένη. Ήταν χαρούμενη και λυπημένη μαζί, αλλά καθόλου κουρασμένη, αν και είχαν περάσει ήδη πέντε ώρες από τη στιγμή που έπιασε δουλειά. Ήταν χαρούμενη αφού για πρώτη φορά είχε μαζί της, στη δουλειά ένα φίλο και λυπημένη γιατί θα τον έχανε αμέσως μόλις θα σχολνούσε και δεν θα τον ξανάβλεπε ποτέ πια! Η Τιεν Λι είναι εννιά χρονών και ζει στην Κίνα. Πριν λίγους μήνες η οικογένειά της άφησε το χωριό και ήρθε να ζήσει σε μια μεγάλη πόλη. Εκεί αναγκάστηκαν να πιάσουν όλοι για δουλειά, ακόμα και η Τιεν Λι, σε μια βιοτεχνία που έκανε πορσελάνες. Περίμεναν να έρθουν καλύτερες μέρες! Τότε η Τιεν Λι θα πήγαινε ξανά στο σχολείο, θα έβρισκε φίλους… παιχνίδια…
Μέχρι τότε έπρεπε να δουλέψει. Αλλά σήμερα… σήμερα η δουλειά έμοιαζε με παιχνίδι. Γιατί είχε μαζί της έναν… φίλο! Τα κατάμαυρα ματάκια της έκαναν έναν γύρο, ψάχνοντας να δουν αν κάποιος την έβλεπε. Σιγουρεύτηκε ότι κανείς από τους επιστάτες δεν ήταν κοντά της και τότε έσπρωξε λίγο το βάζο με την κόλλα που βρισκόταν εμπρός της, πάνω στον ξύλινο πάγκο. Ανάμεσα σε δυο χάρτινα κουτιά φάνηκε ένα μικρό χριστουγεννιάτικο αγγελουδάκι, από εκείνα που κρεμούν στα χριστουγεννιάτικα δένδρα.
- Μη φοβάσαι του ψιθύρισε, έχουμε ακόμα ώρα!
Το τελευταίο δεκαήμερο, στο χώρο που ήταν οι φούρνοι, οι μεγάλοι έβαζαν σε καλούπια την πορσελάνη και έφτιαχναν μικρά αγγελουδάκια. Μόλις εκείνα κρύωναν κάποιοι εργάτες τα μετέφεραν στην μεγάλη αίθουσα όπου δούλευαν μικροί και μεγάλοι. Κάποιοι από αυτούς έβαζαν ροζ μπογιά στα χείλη και τα μάγουλα των αγγέλων και γαλάζια στις κόρες των ματιών τους. Άλλοι τα έντυναν με άσπρα φουστανάκια, ενώ οι τελευταίοι ανάμεσα στους οποίους ήταν και η Τιεν Λι κολλούσαν ξανθά μαλλάκια στο κεφάλι τους.
Τα αφεντικά και οι μεγάλοι νομίζουν ότι όλα τα αγγελουδάκια είναι ίδια. Η Τιεν Λι όμως ξέρει ότι κάνουν λάθος. Ίδια βγαίνουν από τα καλούπια. Μετά αλλάζουν. Μόλις αποκτήσουν και τα μαλλιά τους γίνονται το καθένα ξεχωριστό. Άλλα έχουν χαρούμενο ύφος, άλλα είναι σκυθρωπά, μερικά δείχνουν λυπημένα!
Το κρυμμένο αγγελούδι ήταν από τα πρώτα που πήρε στα χέρια της εκείνη τη ημέρα το κοριτσάκι. Χωρίς μαλλιά έδειχνε άσχημο. Βούτηξε τότε εκείνη στο βάζο ένα ειδικό ξυλάκι που της είχαν δώσει, άλειψε το κεφάλι του με κόλλα και στη συνέχεια κόλλησε επάνω του τις μικρές ξανθιές μπούκλες που βρίσκονταν μέσα στα χάρτινα κουτιά. Αμέσως εκείνο άλλαξε! Έγινε πανέμορφο, μοναδικό και έδειχνε πολύ χαρούμενο. Το κοίταξε και κατάλαβε ότι αυτό ήταν το πιο όμορφο από όλα όσα είχαν περάσει από τα χέρια της μέχρι τώρα.
Η Τιεν Λι δεν ξέρει τι είναι Χριστούγεννα, αφού στην Κίνα δε γιορτάζουν τη γέννηση του μικρού Χριστού, ούτε ξέρει ποιος είναι ο Χριστός. Δεν ξέρει ακόμα τίποτα για τους αγγέλους. Αυτό που κρατούσε στα χέρια της το έβλεπε σαν κούκλα, μια κούκλα με φτερά! Πρώτη φορά είδε κούκλες με φτερά. Τις κοίταζε όλες αυτές τις μέρες και ονειρευόταν. Ονειρευόταν ταξίδια!
- Αν είχα και εγώ φτερά θα πετούσα μακριά, είπε στο αγγελούδι. Θα ερχόμουν μαζί σου εκεί που θα πας.
Είχε ακούσει ότι όλα θα στέλνονταν μακριά, στην Ευρώπη, σε παιδιά που ζουν πολύ διαφορετικά από τη μικρή Τιεν Λι. Σε παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο, που έχουν πολλά παιχνίδια και μαθαίνουν μουσική, που μπορούν αν θέλουν να τρων και δυο σοκολάτες κάθε μέρα, όπως εκείνα που μένουν στο κέντρο της μεγάλης πόλης όπου είχε έρθει να ζήσει. Η Τιεν Λι δεν έχει τη δυνατότητα να αγοράσει σοκολάτες. Δεν έφταναν τα λεφτά.
- Αχ! Θα ήθελα τόσο πολύ να ταξιδέψω μαζί σου, συνέχισε να μιλάει στο αγγελούδι βγάζοντας έναν μεγάλο αναστεναγμό.
Το κοίταξε για τελευταία φορά, νιώθοντας πολύ περήφανη. Εκείνη ήταν αυτή που του έδωσε μια τόσο καλή εμφάνιση. Δίστασε για λίγο, αφού δεν ήθελε να το αποχωριστεί και τελικά άπλωσε το χεράκι της να το τοποθετήσει μέσα στο κιβώτιο. Εκεί βρισκόταν άλλα δεκαεννιά, ανάμεσα σε αφρολέξ για να μη σπάσουν. Μόλις όμως πήγε να το αφήσει… εκείνο άλλαξε ύφος. Φάνηκε πολύ, μα πάρα πολύ στενοχωρημένο! Έδειχνε έτοιμο να … βάλει τα κλάματα!
Η μικρή Κινεζούλα κατάλαβε. Ούτε σε εκείνη ήταν ευχάριστο να στριμώχνεται μαζί με άλλα δεκαπέντε άτομα στην καλύβα όπου έμεναν. Δε χρειάστηκε να σκεφτεί πολύ. Έκρυψε το αγγελούδι πίσω από το βάζο με την κόλλα και πήρε στα χέρια της το επόμενο. Έβαλε και σε εκείνο μαλλιά και το τοποθέτησε στο κιβώτιο κάνοντας νόημα στον επιστάτη. Εκείνος ήρθε κοντά της, μέτρησε μέσα στο κιβώτιο είκοσι αγγελούδια και το πήρε για να το σφραγίσουν. Η Τιεν Λι άρχισε να γεμίζει δεύτερο κιβώτιο και μετά τρίτο και μετά τέταρτο… Κάθε τόσο έβρισκε την ευκαιρία να ρίχνει και μια ματιά στο κρυμμένο αγγελούδι. Το έβλεπε να είναι χαρούμενο και χαιρόταν μαζί του. Ήξερε ότι στο τελευταίο κιβώτιο που θα παρέδιδε σήμερα θα έπρεπε να το βάλει μέσα. Μέχρι τότε όμως μπορούσε να το κρατήσει δίπλα της. Όχι μόνο για να μην το δει στενοχωρημένο, αλλά και για να της κάνει παρέα. Χρειαζόταν τόσο πολύ την παρέα κάποιου φίλου!
- Λίγο καιρό θα μείνεις μέσα στο κουτί, του ψιθύρισε προσπαθώντας να το παρηγορήσει.
Ο επιστάτης την κοίταξε με περιέργεια και εκείνη περίμενε να απομακρυνθεί πριν συνεχίσει.
- Εκεί που θα πας, θα βρεις παρέα. Θα σε πάρει κάποιο κοριτσάκι στην αγκαλιά του και θα σε κρατήσει για πάντα κοντά του. Θα σε χτενίζει, θα σε νανουρίζει… Είμαι σίγουρη ότι θα περάσεις καλά μαζί της. Θα μένετε σε ένα όμορφο σπίτι με κήπο. Θα είναι όμορφη η φίλη σου. Μπορεί να έχει κι εκείνη ξανθά μαλλιά με μπούκλες, όπως κι εσύ.
Σήκωσε ασυναίσθητα το χεράκι της να σιάξει τα δικά της ίσια κατάμαυρα μαλλιά. Η κόλλα που τόσες μέρες στέγνωσε πάνω στα δαχτυλάκια της δεν της επέτρεπε να έχει την αίσθηση ότι ακουμπάει τα μαλλιά της. Η κρύα πορσελάνη, το ύφασμα, τα μαλλιά της, όλα της έδιναν την ίδια αίσθηση αφής.
Οι ώρες περνούσαν και για πρώτη φορά η Τιεν Λι δεν ήθελε να φύγει από τη δουλειά της. Το τελευταίο κιβώτιο βρισκόταν τώρα μπροστά της και είχε μόνο μια κενή θέση. Πήρε το κρυμμένο αγγελουδάκι στα χέρια της του έδωσε ένα απαλό φιλί στα πλαστικά μαλλιά του και ένα δάκρυ ξέφυγε από τα ματάκια της.
- Θα ήθελα να σε κρατήσω για πάντα μαζί μου, του είπε. Αλλά δεν μπορώ. Αν όμως ποτέ βγάλω φτερά, να ξέρεις ότι θα έρθω να σε βρω!
Εκείνο συνέχιζε να δείχνει χαρούμενο και… Η μαμά της Τιεν Λι είχε πει κάποτε ότι οι κούκλες δε μιλούν. Η μαμά της ήταν μεγάλη και κουρασμένη και δεν ήξερε. Δεν ήξερε ότι οι κούκλες μιλούν, αλλά μιλούν μόνο στα παιδιά, δε λένε ούτε μια κουβέντα στους μεγάλους.
- Θα είμαι πάντα κοντά σου, θα σου κάνω παρέα και θα σε προσέχω. Μην το ξεχάσεις αυτό ποτέ! είπε το αγγελούδι στην Τιεν Λι και της έστειλε ένα πλατύ χαμόγελο λίγο πριν κλειστεί στο κιβώτιο.
Την επομένη στη βιοτεχνία σταμάτησαν να βγάζουν αγγελούδια. Η δουλειά της Τιεν Λι τώρα ήταν να δένει μια κόκκινη κορδέλα γύρω από ένα μικρό πορσελάνινο καλαθάκι. Κι όταν τελείωσαν και τα καλαθάκια, τότε εκείνη τύλιγε σε χαρτιά άσπρα βάζα και τα τοποθετούσε σε μωβ κουτιά. Συχνά καθώς δούλευε η σκέψη της πήγαινε στο αγγελούδι. Μερικές φορές νόμιζε ότι ερχόταν την ώρα που κοιμόταν και της έκανε παρέα. Αλλά για αυτό δεν ήταν πολύ σίγουρη. Μπορεί και να το έβλεπε απλά στο όνειρό της. Οι μέρες περνούσαν κι έφτασε η νύχτα που εκατομμύρια παιδιά σε πολλές χώρες, όχι όμως στην Κίνα, ξυπνούν χαράματα να υποδεχτούν το μικρό Χριστούλη που γεννιέται. Εκείνη την ίδια νύχτα ξύπνησε νωρίς και η μικρή Τιεν Λ κι ας μην ήξερε τίποτα για τη γέννηση του Χριστού. Την ξύπνησε ένα περίεργο φως. Σηκώθηκε από το κρεβάτι, προσέχοντας μην ενοχλήσει τους άλλους και βγήκε έξω από την καλύβα. Το σκοτάδι ήταν ακόμα πυκνό, και το κοριτσάκι πρόσεξε ότι τα αστέρια πριν σβήσουν, χαμήλωσαν… χαμήλωσαν και τύλιξαν την καλύβα με φως και την Τιεν Λι με ελπίδα. Ελπίδα για ένα καλύτερο ξημέρωμα. Και η ελπίδα μεγάλωσε όταν στον ουρανό φάνηκε το αγγελούδι. Το δικό της αγγελούδι που εκείνη τη μικρή στιγμή της εμφάνισής του έδειχνε τόσο αληθινό, τόσο ζωντανό και ….σίγουρα χαμογελαστό!
- Όλα θα παν καλά κι εγώ θα συνεχίσω να είμαι δίπλα σου! της είπε και χάθηκε μαζί με το φως των αστεριών.
Εκείνη έμεινε εκεί για ώρα παρατηρώντας τη νύχτα να φεύγει παίρνοντας μαζί και το μαύρο της ψυχής της, αφήνοντας χώρο να απλωθεί παντού το μενεξεδί χρώμα του ονείρου.
Όταν τελικά μπήκε μέσα οι γονείς της είχαν ξυπνήσει και ετοιμαζόταν για τη δουλειά. Τους είδε χαρούμενους και πλησίασε. Άκουσε να συζητούν για καινούρια καλύτερη δουλειά, για το σχολείο των παιδιών, για ένα κανονικό σπίτι που θα μπορούσαν να νοικιάσουν….
Τους έδωσε από ένα φιλί κάνοντας μέσα της τις καλύτερες ευχές. Και δεν ήξερε ότι ήταν Χριστούγεννα. Δεν ήξερε ότι εκείνη τη μέρα ήταν η γιορτή της ελπίδας.

Γιώτα Φώτου

Κρατικά βραβεία παιδικής λογοτεχνίας

Στη βραχεία λίστα μπήκα πάλι, βραβείο δεν πήρα πάλι!
Ας είναι!
Ωστόσο χαίρομαι! Χαίρομαι πολύ. Τι καλύτερο θα μπορούσα να περιμένω;
Το γεγονός είναι ότι το βιβλίο μου με τίτλο «Μια καρφίτσα και δυο αυτοκίνητα» (αστυνομικό μυθιστόρημα για παιδιά πάνω από 11)είναι ανάμεσα στα δεκαπέντε και νοιώθω περήφανη γιαυτό. Και οπωσδήποτε ευχαριστώ την επιτροπή για την ευχάριστη έκλπηξη.
Μπορείτε λοιπόν φίλοι μου να χαρείτε κι εσείς μαζί μου.
Να συγχαρώ λοιπόν τους νικητές και να σας δώσω αναλυτικά στοιχεία.

Το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού βιβλίου απονέμεται εξ ημισείας και κατά πλειοψηφία στην κα Λίτσα Ψαραύτη για το βιβλίο με τίτλο «Η σπηλιά της γοργόνας» εκδ. Πατάκης και στον κο Βασίλη Παπαθεοδώρου για το βιβλίο με τίτλο «Χνότα στο τζάμι», εκδ. Κέδρος.

Ο βραχύς κατάλογος παιδικών λογοτεχνικών βιβλίων (δημοσιευμένων το έτος 2007 και κατατεθειμένων εμπρόθεσμα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας), από τον οποίο επελέγησαν τα ανωτέρω βραβεία είναι ο ακόλουθος:
1) «Το blog του Ευτύχη» συγγραφέας: Λένα Μερίκα, εκονογράφηση Γιώργος Δημητρίου, εκδ. Κέδρος
2) « Ο θρύλος του Βουρκόλακα» συγγραφέας: Κυριάκος Μαργαρίτης, εκδ. Ψυχογιός
3) Μια καρφίτσα και δύο αυτοκίνητα συγγραφέας: Γιώτα Φώτου, εικονογράφηση Πέγκυ Φούρκα, εκδ. Ψυχογιός
4) «Σώστε την πόλη μας »συγγραφέας: Σταυρούλα Κάτσου - Καντάνη, εκδ. Ψυχογιός
5) «Ο καιρός της σοκολάτας» συγγραφέας: Λότη Πέτροβιτς - Ανδρουτσοπούλου , εκδ. Πατάκης
6) «Η σπηλιά της γοργόνας» συγγραφέας: Λίτσα Ψαραύτη , εκδ. Πατάκης
7) «Χνότα στο τζάμι »συγγραφέας: Βασίλης Παπαθεοδώρου , εκδ. Κέδρος
8) «Αν τ' αγαπάς ξανάρχονται»συγγραφέας: Βασιλική Νευροκοπλή , εικονογράφηση Νικόλας Ανδρικόπουλος, εκδ. Λιβάνη
9) «Ταξίδι στη βασιλεύουσα» συγγραφέας: Ειρήνη Κατσίπη - Σπυριδάκη, εικονογράφηση Σπύρος Γούσης, εκδ. Κέδρος
10) «Ο μπαμπάς μου ο καλός, μεγάλος γκρίζος λύκος» συγγραφέας: Φράνση Σταθάτου , εικόνες Χρήστος Δήμος, εκδ. Άγκυρα
11) «Φιλία χωρίς όρια» συγγραφέας: Αγαθή Ποτουρίδου - Τσιάμη , εκδ. Αρμός
12) «Το αηδόνι της Ανατολής .Ιωάννης ο Χρυσόστομος» συγγραφέας: Ζωή Κανάβα, εκδ. Αρμός
13) «Ποια είναι η Μαίρη Κρίστμας ;» συγγραφέας: Αντώνης Παπαθεοδούλου, εικόνες Στίβεν Γουέστ, εκδ. Μίνωας
14) «Ο δρόμος που μας χώριζε» συγγραφέας: Λεία Χατζοπούλου - Καραβία , εκδ. Άγκυρα
15) «Ο ψεύτης παππούς» συγγραφέας: Άλκη Ζέη , εικόνες Φωτεινή Στεφανίδη, εκδ. Κέδρος