Εκδηλώσεις για την παιδική λογοτεχνία στην Καστοριά

Οι Σχολικοί Σύμβουλοι Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Καστοριάς σε συνεργασία με τη Νομαρχία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση έχουν προσκαλέσει μέλη της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς στην Καστοριά για τριήμερες εκδηλώσεις (επισκέψεις σε σχολεία, βιβλιοθήκες και ημερίδα που απευθύνεται σε όλους τους εκπαιδευτικούς Π.Ε. )(εκείνη την ημέρα τα σχολεία του νομού θα κλείσουν) Οι συγγραφείς θα χωριστούν σε ομάδες. Θα είμαι εκεί και συγχαίρω όλους όσους πήραν την πρωτοβουλία για μια τέτοια εκδήλωση.

Καθρέφτες στο χώμα - Νίκος Διακογιάννης

Ποιητικός λόγος που συνεπαίρνει τον αναγνώστη, σωστή χρήση της ελληνικής γλώσσας, σφιχτή δομή χωρίς περιττές κουβέντες, ελκυστική θεματολογία, ζωντανές περιγραφές, εικόνες που σε ταξιδεύουν, ανατροπές που εξασφαλίζουν το ενδιαφέρον. Αυτά είναι για μένα τα συστατικά που κάνουν ένα βιβλίο καλό. Και όλα αυτά μαζί τα βρήκα στους «Καθρέφτες στο χώμα» του Νίκου Διακογιάννη. Δεν με εξέπληξε, το περίμενα, αφού είχα διαβάσει το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Τέρα άμου»
Η ορεινή Αρκαδία προσδιορίζει τοπικά την μυθοπλασία στο δεύτερο βιβλίο του Νίκου Διακογιάννη. Η ορεινή Αρκαδία με τους νερόλακκους μέσα στους οποίους οι ήρωες βαφτίζουν τα όνειρά τους. Και είναι αυτοί ακριβώς οι νερόλακκοι που δίνουν μια ατμόσφαιρα μαγική σε ένα θέμα σκληρό που αγγίζει τις σχέσεις μεταξύ των μελών κάποιας οικογένειας, τη θέση της γυναίκας, τη δύναμη του έρωτα. Δίνουν το περιθώριο στον αναγνώστη μέσα από ένα ανοιχτό κείμενο, να δώσει τις δικές του ερμηνείας, να σκεφτεί, να ονειρευτεί, να ταξιδέψει σύμφωνα με τα προσωπικά του βιώματα.
Η ιστορία τοποθετείται σε μια κρίσιμη περίοδο της ελληνικής ιστορίας αφού ξεκινά με την καταστροφή της Σμύρνης και φτάνει ως τον εμφύλιο. Και για το λόγο αυτό το βιβλίο φωτίζει, χωρίς να είναι ιστορικό, μέσα από την καθημερινότητα των ηρώων, τα προβλήματα και την καθημερινότητα εκείνων των χρόνων.
Κεντρική ηρωίδα η Αργυρώ η οποία έχει και το ρόλο του αφηγητή και γύρω της άλλοι ήρωες δυνατοί, αντιπροσωπεύουν μια ευρεία γκάμα στάσεων και αντιλήψεων εκείνης της εποχής.
Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη εκ των οποίων το πρώτο και τελευταίο είναι γραμμένα σε πρώτο πρόσωπο, ενώ το δεύτερο σε τρίτο, αφήνοντας στον αναγνώστη να εννοήσει ότι η αφήγηση της ηρωίδας συμπληρώνεται και από προσωπική έρευνα του συγγραφέα. Ενδεχομένως η μυθοπλασία να στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα, αλλά αυτό δεν είναι το ζητούμενο. Η τέχνη με την οποία ξεδιπλώνει ο Νίκος Διακογιάννης, γεγονότα και απόψεις ώσπου τελικά όλα να συγκλίνουν προσφέροντας την κάθαρση, είναι που εντυπωσιάζει.
Το εξώφυλλο καταπληκτικό και η έκδοση από τον Αρμό αξιοπρεπέσταση.
Η γλώσσα, μαγευτική, ρέει αβίαστα δίνοντας την αίσθηση ταξιδιού πάνω σε ένα μαγικό χαλί.
Δεν είμαι κριτικός, δεν δέχομαι καν τον τίτλο του συγγραφέα κι ας έχω γράψει αρκετά βιβλία. Σαν αναγνώστης μιλώ και μπορώ να πω με κάθε υπευθυνότητα ότι το βιβλίο αυτό αφήνει μια γεύση ικανοποίησης και ανοίγει τις πόρτες του ονείρου.
Ο Νίκος Διακογιάννης είναι δάσκαλος και μένει μόνιμα στη Νίσυρο. Αξίζει τον κόπο να επισκεφτείτε το ιστολόγιό του, http://tera-amou.pblogs.gr/ είναι ένα από τα πιο ενημερωμένα και αξιόλογα ιστολόγια που έχουν σχέση με τη λογοτεχνία. Εκεί θα βρείτε κριτικές, αποσπάσματα και βίντεο που αφορούν στο βιβλίο.
Εγώ το μόνο που έχω να κάνω ακόμα είναι να συστήσω το βιβλίο χωρίς καμία απολύτως επιφύλαξη, να προβλέψω λαμπρή συνέχεια στο έργο του συγγραφέα και να παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα, έτσι για να πάρετε μια γεύση από τη γραφή.


Θυμάμαι πολύ καλά τον τρόπο που η Υακίνθη κράταγε το νυφικό, μην τυχόν και ακουμπήσει στα λασπόνερα ή σε τίποτα κλαδιά. Και σαν σπαθί πέρασαν στη μνήμη τα λόγια που πικραμένη κάποτε μονολογούσε: «ούτε εικόνα δεν προλάβαμε να πάρουμε μες στο χαλασμό, ούτε μια φωτογραφία να μας θυμίζει τη Σμύρνη, τη γλυκιά μας Σμύρνη». Και θαρρείς πως τα χέρια που τώρα απλώνονταν στο νυφικό, δεν έκαναν τίποτα λιγότερα απ’ το να ζητούν ξανά κάτι να περισώσουν, μια τρυφερή θωπεία να χαρίσουν στο δέρμα της Ιστορίας. Γιατί, αν θες να ξέρεις, τόποι είμαστε οι άνθρωποι, άγονοι, γόνιμοι, χέρσοι, δεν έχει σημασία. Στεριές αναζητούμε, το χέρι του άλλου να μας χτυπήσει στην πλάτη, όταν τα χάνουμε στα γυρίσματα που ’χει η ζωή. Όμως πολλοί τόποι δεν δίνουν μήτε ένα κλαδί, σαν μπαστούνι στην προσφυγοπούλα μας ψυχή. Γιαυτό οι πρόσφυγες έτρεξαν να κλείσουν σε φούχτες, σε μαντήλια λίγο από το ευλογημένο χώμα της πατρίδας τους. Μυρίζοντας χώμα έπιαναν ξανά ουρανό. Σφουγγίζοντας ιδρώτα, ο κόσμος δεν θα ’μενε πια στεγνός από όνειρα…

Η εκδήλωση για το κόκκινο αυγό της Γαβριέλας και άλλες 9 εκδηλώσεις

Στο βιβλιοπωλείο «Το σπίτι του Σοφούλη» στη Λάρισα παρουσιάστηκε το Σάββατο του Λάζάρου«Το κόκινο αυγό της Γαβριέλας» με δραματοποίηση, χορό και πολλά κόκκινα αυγά.

Η πραγματική Γαβριέλα ήταν εκεί και κέρασε όλα τα παιδιά πίτσα.



Οι ηθοποιοί άφησαν τα παιδιά με το στόμα ανοιχτό

Για μένα ήταν μια βραδιά που θα μου μείνει αξέχαστη.

Εξάλλου η εβδομάδα που ήταν αφιερωμένη στο παιδικό βιβλίο τελείωσε και με άφησε φορτωμένη με γλυκές εικόνες παιδικών προσώπων. Είχα την ευκαιρία μέσα από 10 εκδηλώσεις να έρθω σε επαφή με παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς και να μιλήσω για την παιδική λογοτεχνία και τα βιβλία μου. Ίσως το παράκανα με τον αριθμό των εκδηλώσεων αλλά δεν μπορούσα να αρνηθώ όταν μου έλεγαν ότι δούλεψαν (σαν σχολεία) με τα βιβλία μου και θα ήθελαν να με συναντήσουν. Λυπήθηκα μάλιστα που απέριψα και κάποιες άλλες προσκλήσεις που μου έγιναν, λόγω φόρτου εργασίας ή απόστασης. Υποσχέθηκα ότι θα είμαι μαζί τους με την πρώτη ευκαιρία.

Αρκετά σχολεία έχουν εντάξει το Μια καρφίτσα και δυο αυτοκίνητα σε προγράμματα κυκλοφοριακής αγωγής. την Βασιλική και τη νεράιδα του νερού σε περιβαλλοντικά και τον Αόρατο Πολ σε διαπολιτισμικά. Έμεινα έκπληκτη από την εμβάθυνση που έκαναν στα βιβλία μου και χάρηκα που είδα ότι τα παιδιά μπαίνουν στο σκεπτικό μου περισσότερο από τους μεγάλους Το κόκκινο αυγό της Γαβριέλας απέκτησε σε πολύ λίγο χρόνο πολλούς φίλους. Ακόμα και το Α του Άγγελου (το πρώτο μου βιβλίο) το είδα σαν βιβλίο τάξης σε δυο σχολεία

Στο 1ο Δημοτικό Σχολέιο Λάρισας παραλληλα

με άλλες σχετικές εκδηλώσεις, λειτούργησε έκθεση από τις εκδόσεις Ψυχογιος (2-4-2009)

Στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης έκθεση λειτουργούσε για μια εβδομάδα σε έναν καταπληκτικό χώρο. Βρέθηκα εκεί καλεσμένη του συλλόγου γονέων και του Δήμου (2-4-2009 )

Στο 2ο Σχολείο Πανοράματος ένα τμήμα δούλευε στην Κυκλοφοριακή Αγωγή με το μια καρφίτσα και δυο αυτοκίνητα, ένα άλλο με τη Βασιλική και τη νεράιδα του νερού (είχαν μελωποιήσει τα ποιηματάκια του βιβλίου και ένα με το Α του Άγγελου 3-4-20 Στο

Στο 11ο Καλαμαριάς πάλι στην Κυκλοφοριακή αγωγή το Μια καρφίτσα και ένα αυτοκίνητο. Λειτούργησε επίσης έκθεση από τις εκδόσεις Ψυχογιος 3-4-2009

Στον Τύρναβο στο δημοτικό Θέατρο πραγματοποιήθηκε εκδήλωση. Εκτός από εμένα εισηγήσεις έκαναν η κατερίνα Αναγνώστου και η Ελένη Χριστούλα. Δόθηκε παράσταση και η έκθεση βιβλίουλειτούργησε στην πλατεία της πόλης όλη την εβδομάδα (5-6-2009)

Στη Νίκαια της Λάρισας έγινε συζήτηση σχετικά με την παιδική λογοτεχνία με το άνοιγμα της έκθεσης παιδικού βιβλίου 6-6-2009


Στο 3ο Δημοτικό σχολείο Λάρισας όπου επίσης έγινε έκθεση από τις εκδόσεις Ψυχογιος

7-6-2009

Στο Καλοχώρι με την Εύη Λογαρά υπεύθυνη αγωγής υγείας και την Βάνα Ανθοπούλου υπέυθυνη περιβαλλοντικής εκπαίδευσης 8-4-2009

Στο Δήμο Ευρυμενών με παιδάκια του σχολείου 10-4-2009

Ήταν ώρες αποζημίωσης οι ώρες που πέρασα μαζί με τους νέους φίλους των βιβλίων μου και μου έδωσαν ερέθισμα και δύναμη να συνεχίσω. Εύχομαι σε όλους Καλό Πάσχα

2 Απριλίου : Παγκόσμια ημέρα Παιδικής Λογοτεχνίας

Μήνυμα 2009 (Από το Αιγυπτιακό τμήμα της IBBY)

ΕΙΜΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ

Είμαι ο κόσμος κι ο κόσμος είμαι εγώ,
με τα βιβλία είμαι ό,τι επιθυμώ!
Λέξεις κι εικόνες, μύθοι και ποιήματα,
στη Γη με περπατάνε δίχως βήματα.

Τη χώρα που ‘χει το κρυμμένο θησαυρό,
τα λυχνάρια, τα χαλιά τα μαγικά
τα τζίνια, τα φαντάσματα, τα ξωτικά
στις Σεχραζάντ τα παραμύθια θα τα βρω!

Με τις σελίδες του βιβλίου φτερουγίζω,
στο χώρο και στο χρόνο ταξιδεύω
κι ενώ απ’ όπου είμαι δε σαλεύω,
φανταστικές στεριές και θάλασσες διασχίζω!

Κι όσο πιο πολύ διαβάζω,
τόσο νιώθω μια χαρά,
που ποτέ δεν την αλλάζω.
Βιβλίο μου είσαι τέλεια συντροφιά!


Απόδοση : Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου

Εξώφυλλο- Συνέντευξη στις Θεσσαλικές.Επιλογές

Δεν φαντάστηκα ποτέ ότι θα ερχόταν στιγμή που θα έβλεπα τον εαυτό μου εξώφυλλο σε περιοδικό να κρέμεται στα περίπτερα. Έγινε όμως. Και μαζί με αυτό μια συνέντευξη σχετικά με το συγγραφικό μου έργο. Οι Θεσσαλικές Επιλογές είναι μηνιαίο περιοδικό της εφημερίδας Ελευθερία που κυκλοφορεί καθημερινά σε 20000 αντίτυπα.

Πρέπει να πω ότι το χάρηκα. Δεν θα κάνω σχόλια. Απλά θα ευχαριστήσω το περιοδικό για την αναγνώριση του έργου μου και ιδιαίτερα τον Άγγελο Πετρουλάκη και τον Αχιλλέα Τραγούδα.

Το κόκκινο αυγό της Γαβριέλας.

Αυτή είναι η Γαβριέλα. Όπως βλέπετε όλο τσαχπινιά και νάζι. Τη γνώρισα πέρυσι, στο σχολείο. Όπως το έχω ξαναπεί, δεν έχω τάξη. Μπαινω όμως λίγες ώρες την εβδομάδα σε διάφορα τμήματα. Έμπαινα περυσι και στην τάξη της Γαβριέλας μια ώρα την εβδομάδα και διαβάζαμε παραμύθια. Από τα μικρότερα παιδιά του σχολείου εκείνη έτρεχε ένα μήνα πίσω λέγοντας:

-Εγώ κυρία, κάτι θέλω να σου πω αλλά ντρέπομαι.

Κάποια στιγμή τη βούτηξα, την έβαλα πάνω στην έδρα και τη ρώτησα τι ακριβώς θέλει.

- Θέλω να με κάνεις παραμύθι, είπε εκείνη και με άφησε άναυδη.

Μου εξήγησε ότι θέλει να γράψω ένα παραμύθι που να έχει πρωταγωνίστρια την ίδια. Και να ήθελα, δεν μπορούσα να της χαλάσω χατίρι. Ήταν τόσο γλυκός ο τρόπος με τον οποίο απαιτούσε! Όταν ξαναμπήκα στην τάξη, ήταν άνοιξη κοντά στο Πάσχα, άρχισα να αυτοσχεδιάζω πλάθοντας μια ιστορία πασχαλιάτικη με ηρωίδα τη Γαβριέλα. Τα παιδιά με άκουγαν με το στόμα ανοιχτό, μόνο η Γαβριέλα ήταν κατσουφιασμένη.

-Δεν σου άρεσε: τη ρώτησα.

- Μου άρεσε πολύ, αλλά εγώ θέλω παραμύθι που να το διαβάζω.

Της το έγραψα στον υπολογιστή, το τύπωσα αλλά πάλι εκείνη δεν έδειξε ικανοποιημένη.

- Βιβλίο θέλω, με εξώφυλλο, που να γράφει απ' έξω Γιώτα Φώτου, όπως τα άλλα βιβλία σου, μου διευκρίνισε.

Δεν περίμενα ότι μια τόσο μικρή ιστορία που βγήκε έτσι πρόχειρα -όσο καλή κι αν ήταν-θα γινόταν βιβλίο, αφού συνήθως γράφω μυθιστορήματα για μεγαλύτερα παιδιά, αλλά οι εκδόσεις Ψυχογιος τη δέχτηκαν, τόσο αυτή όσο και μια χριστουγεννιάτικη ιστορία με ηρωίδα πάλι τη Γαβριέλα. Κι έτσι τώρα έχω στα χέρια μου ένα καταπληκτικό βιβλίο, μικρό βέβαια, για μικρά παιδιά, που μου κόστισε σε χρόνο μόνο ένα απόγευμα. Η χαρά της μικρής δε λέγεται. Χαλάλι της.

Εγώ της αφιερώνω το βιβλίο με την ευχή να συνεχίσει να διεκδικεί στη ζωή της ότι επιθυμεί με τον ίδιο τρόπο.

Και από εδώ να ευχαριστήσω τη Λιάνα Δενεζάκη για την καταπληκτική εικονογράφηση και οπωσδήποτε τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ και ιδιαίτερα την ομάδα που ασχολήθηκε για την έκδοση του βιβλίου

Το Κόκκινο Αυγό της Γαβριέλας ελπίζω να προτιμηθεί από τις νονάδες, μαζί με τη λαμπάδα και από τους γονείς που θέλουν να κάνουν κι ένα βιβλίο για δωράκι το Πάσχα στα παιδιά τους μαζί με τα υπόλοιπα ψώνια.
Από το οπισθόφυλλο
Η Γαβριέλα θέλει οπωσδήποτε ένα δυνατό κόκκινο αυγό για να σπάσει όλα τα άλλα καθώς θα τα τσουγκρίζει το Πάσχα. Η κόκκινη κοτούλα τής χρωστάει μια χάρη και, για να την ξεπληρώσει, της υπόσχεται ένα αυγό με γερό τσόφλι. Το κοριτσάκι αναλαμβάνει τη φροντίδα της κι έτσι μαθαίνει ένα σωρό ενδιαφέροντα πράγματα. Το αυγό όμως αργεί και η Γαβριέλα ανησυχεί! Μια διασκεδαστική ιστορία για αυγά, κοτούλες και χαριτωμένα κοριτσάκια!

Η ασφάλεια των παιδικών χρόνων

Φταίει η μεγάλη κούραση, η αποκριάτικη ατμόσφαιρα στο σχολείο; Δεν ξέρω! Πάντως τις τελευταίες μέρες έχω επιστρέψει σαράντα χρόνια πίσω, στα παιδικά μου χρόνια. Έψαξα παλιές φωτογραφίες, έβγαλα τις κούκλες μου από το πατάρι και κατέληξα να διαβάζω τα πρώτα βιβλία που μου είχε αγοράσει ο πατέρας μου όταν ήμουν στο δημοτικό. Ναι! τα έχω ακόμα και κάποια στιγμή θα τα σκανάρω και θα σας τα παρουσιάσω εδώ.
Και έπεσα πάνω στους Πειρατές της Καμινάδας του Ευγένιου Τριβιζά. Τώρα θα μου πείτε εσείς, κυκλοφορούσε αυτό το βιβλίο όταν εγώ ήμουν μικρή; Όχι. Εκείνη την εποχή ο νεαρός τότε Τριβιζάς δημοσίευσε σε συνέχειες στη Διαπλαση των Παίδων τους Πειρατές της Καμινάδας με κάποιες διαφορές βέβαια. Δεκαπενθήμερο νομίζω ότι ήταν το περιοδικό. Μπορεί να κάνω και λάθος. Κι ούτε ήξερα το όνομα του νεαρού συγγραφέα τότε. Μόνο όταν απόκτησα δικά μου παιδιά και αμέτρητους μαθητές τότε τον γνώρισα. Τυχαίως έπεσε στα χέρια μου αυτό το βιβλίο (κυκλοφόρησε ολόκληρο πολύ αργότερα) πριν από κάποια χρόνια και έτσι θυμήθηκα την ιστορία. Θυμήθηκα ότι περίμενα, μικρό κορίτσι τότε, την έκδοση του περιοδικού για τη συνέχεια της ιστορίας (και για άλλους λόγους βέβαια, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία).
Το έχω διαβάσει άπειρες φορές. Το έχω μάθει απέξω. Θα μπορούσα να πω ότι είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία.Γελάω και γίνομαι παιδί μαζί του. Γιατι το παιδικό βιβλίο πέρα από μηνύματα είναι και διασκέδαση, είναι ταξίδι ευχαρίστησης και ονείρου. Σας το παρουσιάζω έτσι, γιατί πιστέυω ότι όλοι μικροί και μεγάλοι χρειάζονται πότε πότε χαλάρωση και απόδραση στο όνειρο. Το βιογραφικό του Ευγένιου Τριβιζά δεν το θεωρώ απαραίτητο να το βάλω. Είμαι σίγουρη ότι όλοι γνωρίζετε τον σύγχρονο έλληνα παραμυθά με το ιδιαίτερο ύφος και τη διεθνή αναγνώριση.
Επίσης θέλω από εδώ, αν και δεν μπαίνουν στο ιντερνετ,να ευχαριστήσω τους γονείς μου που είχαν από τότε ενδιαφερθεί πάνω από όλα να με βάλουν στον κόσμο της λογοτεχνίας με όποιον τρόπο μπορούσαν.

ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΜΙΝΑΔΑΣ
THE PIRATES OF THE CHIMNEY
ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ

Από το οπισθόφυλλο.

Ένα βράδυ Πρωτοχρονιάς, λίγο πριν σημάνουν μεσάνυχτα, ένας πελαργός, ένας χιονάνθρωπος, ένας κόκκινος ιππόκαμπος, δυο παιδιά και δυο πειρατές συναντιούνται γύρω από μια καμινάδα. Ποιοι είναι; Από πού έρχονται; Και το κυριότερο: τι γυρεύουν γύρω από την καμινάδα; Ένα βαρελάκι με φάρμακο ιλαράς, μια καταχθόνια μάγισσα, ένα ανομολόγητο μυστικό, δυο σοφοί εντομολόγοι, ένα χαμένο ζουζούνι, ένας φουσκομπαλονότης, ένα ανεμολούλουδο και δώδεκα μπαλαντέρ οδηγούν τους ήρωες της ιστορίας σε ανήκουστους κινδύνους, ξέφρενα κυνηγητά και απροσδόκητες περιπέτειες, από τη γιορτή της σαπουνόφουσκας στην Κίνα, στο πάρτι των μεθυσμένων φαντασμάτων, από το γαλάζιο πουπουλένιο σύννεφο στο γκρίζο γρανίτινο φαράγγι. Μια ξεκαρδιστική περιπέτεια σε στοιχειωμένους πύργους, μυστικά λιμάνια, κακόφημα πανδοχεία, μυθικά παλάτια, ανεξερεύνητες ζούγκλες και φουρτουνιασμένους ωκεανούς. Μια περιπέτεια γευστική σαν κρέμα σαντιγί, μαγευτική σαν πυροτέχνημα, πιο παράξενη από τη γύρη των ονείρων, πιο φανταστική από το μυστικό της ασημένιας φεγγαροπεταλούδας.. Και αυτό θα είναι το μεγάλο μυστικό των δύο κοριτσιών.